تاريخ فرهنگ و تمدن اسلام و ايران ( ويژه علوم پزشكى ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٠
پياز ( بَصَل )
بخش مورد استفاده : گل
طبيعت : در دوم گرم و خشك
مهم‌ترين كاربرد در طب سنتى : مفيد براى زكام ، تقويت اشتها ، بر طرف كننده تپش قلب
آثار فارماكولوژيك : ضدميكروب
پَرِسياوشان
پَرِسياوشان
نام علمى :
Adiantum capillus veneris
محل رويش : بيشتر مناطق مرطوب و سايه دار در سراسر ايران
بخش مورد استفاده : برگ
طبيعت : معتدل مايل به گرمى و خشكى
مهم‌ترين كاربردها در طب سنتى : پاك كننده سينه و شش ، تنگى نفس ، درد سينه ، جلوگيرى از ريزش مو و مؤثر در رويش مجدد آن
بدل : بنفشه و شيرين بيان
خواص درمانى در طب نوين : نرم كننده سينه و اندام‌هاى تنفسى فوقانى ، ضدميكروب
موارد منع مصرف : دوران حاملگى
پياز ( بَصَل )
پياز ( بَصَل )
نام علمى :
Allium cepa
محل رويش : كشت در همه نقاط ايران به‌خصوص نواحى شمال غربى
بخش مورد استفاده : پياز متورم
طبيعت : در سوم گرم و خشك
مهم‌ترين كاربرد در طب سنتى : برانگيزاننده اشتها ، مقوى هاضمه و قواى جنسى ، جلوگيرى از عوارض تغيير محيط ، مفيد براى پاك‌سازى شش و سينه از اخلاط
خواص درمانى در طب نوين : درمان بىاشتهايى ، بدى هاضمه ، سرفه و برونشيت
عوارض جانبى : دردهاى شكمى ( در صورت مصرف زياد )