تاريخ فرهنگ و تمدن اسلام و ايران ( ويژه علوم پزشكى ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٢
غذا و دوا در سنت پزشكى
- عصاره‌ها : از تغليظ محلول‌هاى استخراج شده از گياهان تهيه مىشد .
- ربوب
- سكنجبين‌ها : دارويى شبيه شربت كه در تركيب آن از سركه و انگبين يا شكر استفاده مىشد .
2 . اشكال دارويى با مصرف خارجى
2 . اشكال دارويى با مصرف خارجى
- ادهان : ( روغن‌ها )
- ضماد : داروى غيرخوراكى به‌صورت مايع غليظ و نرم .
- طلا : داروى غيرخوراكى رقيق .
- مرهم : ضمادهاى دربردارنده موم .
- قُطور : دارويى مانند قطره‌هاى امروزى كه در چشم ، گوش و بينى مىچكاندند .
- كُحول : سرمه‌ها .
- شياف : دارويى كه براى درمان بيمارىهاى چشم به‌كار مىرفت .
- كِمادات : موادى كه گرم مىكردند و بر عضو مىبستند .
- حَمول : دارويى كه پارچه را به آن آغشته مىكردند و در فرج يا مقعد قرار مىدادند .
- فَرزِجَه : شيافى مخصوص فرج .
- سَعوط : داروى مايعى كه در بينى مىچكاندند .
- نَشوق : دارويى براى بوييدن .
- عَطوس : داروهايى كه در بينى مىدميدند تا باعث عطسه بشود .
- سُنون : دارويى كه بر دندان مىماليدند .
- بخورات : داروهايى كه از دود آن استفاده مىكردند .
- ذَرور : دارويى كه مىساييدند و بر عضوى مىماليدند يا مىپاشيدند .
- حُقَنه‌ها يا تنقيه‌ها : داروى مايعى كه از راه مقعد وارد مىكردند .
غذا و دوا در سنت پزشكى
غذا و دوا در سنت پزشكى
غذا : از ديدگاه طب سنتى ، غذا جسمى است كه به كمك ماده در بدن اثر مىكند ؛ به عبارت ساده‌تر هرگاه جسمى وارد بدن بشود و بدن روى آن اثر گذارد و آن را به خِلط تبديل كند آن