تاريخ فرهنگ و تمدن اسلام و ايران ( ويژه علوم پزشكى ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٠

كليات

تفسير علمى آيات قرآنى با شواهد علمىپذيرفتنى ، كه صواب ولى ناكافى است .

بهره‌گيرى از آيات قرآنى براى يافتن نكات تازه و سكوت در موارد غيرقطعى كه روشى صواب و نو است .

2 . سيره نبوى و امامان معصوم ( عليهم السلام )

3 . روايات و احاديث

ازجمله منابع دراين‌باره مىتوان به طب النبى و طب النبوى ، طب الائمه ، بحارالانوار ، اربعه ، وافى ، جامع الاحاديث و صحاح سته اشاره كرد .

نقش اسلام در رشد و شكوفايى دانش پزشكى را مىتوان چنين برشمرد :

1 . اعلام تسخير قواى زمين و آسمان براى انسان .

2 . تأكيد بر ارزش وجودى انسان و ضرورت حفظ حيات ، سلامت و كرامت او .

3 . اعلام وجوب كفايى پزشكى .

4 . بيان اينكه تمام بيمارىها درمان شدنى است و اين مطلب بيانگر تشويق اسلام به پژوهش در حيطه پزشكى و اميد جدى به موفقيت است .

5 . بيان ارتباط متقابل ميكروكاسموس و ماكروكاسموس ( انسان و كائنات ) .

6 . بيان ارتباط روح و جسم .

نقش غيرمستقيم اسلام در رشد و شكوفايى دانش پزشكى از اين قرار است :

1 . درهم شكستن نظام طبقاتى و در نتيجه عمومى شدن آموزش .

2 . تأكيد بر علم آموزى .

3 . بيان اينكه شفابخشى كارى خدايى است و اين موضوع بيانگر اين است كه دانش پزشكى مقدمه و ابواب لازم براى تحقق اين امر را فراهم مىآورد .

4 . تأمين سلامت ، ارزشى دينى و خواسته اساسى در ادعيه است .

5 . پزشكى و بهداشت مقدمه لازم براى تحقق يك واجب الاهى است .

اسلام براى تلاشگران خدمات پزشكى ويژگىهايى را برشمرده است . اين ويژگىها عبارت‌اند از : تقوا و بازآموزى ، نوآموزى ، پژوهش ، خيرخواهى ، تعميم آموزش‌هاى كاربردى ، تلاش ، نظم ، مهارت ، اداى امانت ، جلب اعتماد بيمار ، بصيرت ، وثوق ، رفق ، رسيدگى خوب به