الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٩٧٤

اشكال به لعن برخى از صحابه وپاسخ آن

تازه چه چيزى ما را ملزم مى سازد وبر ما واجب مى كند كه احدى از مسلمانان را

لعن كنيم يا از أو بيزارى بجوييم ؟ ! وچه ثوابي در لعنت وبيزارى نهفته است ؟ !

خداى متعال در روز قيامت به هيچ مكلفى نمى گويد : چرا لعن نكردى ؟ بلكه

خواهد گفت : چرا لعن كردى ؟ واگر انساني در همه عمر إبليس را لعن نكند

نافرمان وگنهكار به حساب نمى آيد ، واگر انسان به جاى لعنت ( استغفر الله )

بگويد برايش بهتر است .

وانگهى چگونه براي عامه رواست كه در أمور خاصه دخالت كند ، در

صورتي كه آنان اميران وسر كردگان اين أمت بوده اند ، وما امروزه جدا در طبقه

فروتر از آنان قرار داريم ، پس چگونه زيبنده است كه از آنان انتقاد كنيم ؟ ! آيا

زشت نيست كه رعيت در أمور باريك شاه وأحوال وشئونى كه ميان أو

وخانواده وپسر عموها وزنان وكنيزانش مىگذرد دخالت كند ؟ ! ومى دانيم كه

رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم داماد ( يعنى شوهر خواهر ) معاوية بود وأم حبيبه خواهر معاوية

همسر وى بود ، وأدب اقتضا مى كند كه شأن أم حبيبه كه أم المؤمنين است درباره

برادرش حفظ شود .

وچگونه روا باشد لعن كسى كه خداوند ميان أو ورسولش پيوند دوستى

برقرار ساخته ؟ ! مگر همه مفسران نگفته اند كه اين آية درباره أبو سفيان نازل شده :

عسى الله ان يجعل بينكم وبين الذين عاديتم مودة ( 1 ) ( اميد است كه خداوند ميان

شما ودشمنانتان دوستى برقرار سازد ) ، واين پيوند همان دامادى رسول

خدا صلى الله عليه وآله وسلم با أبو سفيان است كه دختر أو را به همسرى گرفت . به علاوة ، آنچه

شيعه از اختلافات ومشاجرات ميان صحابه نقل مى كند ثابت نيست ، وياران آن

حضرت همه مانند فرزندان يك مادر هستند ودل هيچ كدام از ديگرى مكدر

( 1 ) - سوره ممتحنه / 7 .