الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٩٦٥

باب پنجم بيزاى از دشمنان امام علي عليه السلام ولعن آنان

1 - رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم فرمود : هر كه از لعن كردن كسى كه خدايش لعن كرده

خوددارى واحساس گناه كند لعنت خدا بر أو باد . ( 1 )

2 - ابن عباس گويد : علي بن أبي طالب را در كتاب خدا نامهايى است كه مردم

نمى شناسند . خداوند مى فرمايد : فأذن مؤذن بينهم ( 2 ) ( مؤذني در ميان آنان ندا

در دهد كه . . . ) مراد از مؤذن وندا دهنده آن حضرت است كه مى گويد : هان ! لعنت

خدا بر كساني كه ولايت مرا باور نداشتند وحق مرا سبك وناچيز شمردند . ( 3 )

3 - علي بن عاصم كوفي أعمى در داستانى در از گويد : به امام هادي عليه السلام عرض

كردم : من از يارى بدني شما عاجزم وجز دوستى شما وبيزارى از دشمنانتان

ولعن آنان در خلوت خود سرمايه اى ندارم ، سرورا ! حال من چگونه است ؟ فرمود :

پدرم از جدم رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم به من خبر داد كه فرموده است : هر كه از يارى ما

خاندان عاجز باشد ودشمنان ما را در خلوت خود لعن كند خداوند صداى أو را

به همه فرشتگان مى رساند . پس هر گاه يكى از شما دشمنان ما را لعنت فرستد

فرشتگان آن را بالا مىبرند وهر كس را كه آنان را لعن نكند لعنت مى كنند .

وچون صدايش به فرشتگان برسد براي أو آمرزش مى طلبند وبر أو ثنا

( 1 ) - الاثنا عشرية ، شيخ حر عاملي / فصل 9 ، ص 195 . ( 2 ) - سوره أعراف / 44 . ( 3 ) - شواهد التنزيل 1 / 202 .