الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٩٦١

يك معجزه

گفتم : آرى خدايت از مزيدات خير بيفزايد . فرمود : اى اصبغ ، رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم در

يكى از كوچه هاى مدينه مرا اندوهناك ديد وآثار اندوه در چهره أم نمايان بود ،

فرمود : اى أبا الحسن ، تو را اندوهناك مى بينم ؟ آيا تو را حديثي نگويم كه پس از

آن هرگز اندوهناك نشوى ؟ گفتم : آرى ، فرمود : چون روز قيامت شود خداوند

منبرى بر پا دارد برتر از منابر پيامبران وشهيدان ، سپس خداوند مرا امر كند كه بر

آن بالا روم ، آن گاه تو را امر كند كه تا يك پله پايين تر از من بالا روى ، سپس دو

فرشته را امر كند كه يك پله پايين تر از تو بنشينند ، وچون بر منبر جاى گيريم

احدى از گذشتگان وآيندگان نماند جز آن كه حاضر شود . آن گاه فرشته اى كه

يك پله پايين تر از تو نشسته ندا كند : اى گروه مردم ، بدانيد : هر كه مرا مى شناسد

كه مى شناسد وهر كه مرا نمى شناسد خود را به أو معرفى مى كنم ، من ( رضوان )

دربان بهشتم ، بدانيد كه خداوند به من وكرم وفضل وجلال خود مرا فرموده كه

كليدهاى بهشت را به محمد بسپارم ، ومحمد مرا فرموده كه آنها را به علي بن أبي

طالب بسپارم ، پس گواه باشيد كه آنها را به دو سپردم .

سپس فرشته ديگر كه يك پله پايين تر از فرشته أولى نشسته بر مى خيزد وبه

گونه اى كه همه أهل محشر بشنوند ندا كند : اى گروه مردم ، هر كه مرا مى شناسد

كه مى شناسد وهر كه مرا نمى شناسد خود را به أو معرفى مى كنم ، من ( مالك )

دربان دوزخم ، بدانيد كه خداوند به من وفضل وكرم وجلال خود مرا فرموده كه

كليدهاى دوزخ را به محمد بسپارم ، ومحمد مرا امر فرموده كه آنها را به علي بن أبي

طالب بسپارم ، پس گواه باشيد كه آنها را به دو سپردم . پس من كليدهاى بهشت

ودوزخ را مى گيرم . آن گاه رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم به من فرمود : اى على ، تو به دامان

من مى آويزى وخاندانت به دامان تو وشيعيانت به دامان خاندان تو مىآويزند .

من ( از شادى ) دست زدم وگفتم : اى رسول خدا ، همه به بهشت مى رويم ؟

فرمود : آرى به پرودگار كعبه سوگند .