الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٩٥٧

وصيت امام علي عليه السلام در بستر شهادت

( وخلوت ) نگذاريد ، كه اگر اين خانه متروك بماند ديگر مهلت نخواهيد يافت .

خدا را خدا را درباره جهاد در راه خدا به مال وجان وزبانتان ياد آريد ، وبر

شما باد به همبستگى ورسيدگى به يكديگر ، وبپرهيزيد از قهر ودشمنى وبريدن

از هم . امر به معروف ونهى از منكر را رها نكنيد كه بدانتان بر شما چيره

مى شوند ، آن گاه دعا مى كنيد ولى مستجاب نمى گردد .

اى فرزندان عبد المطلب مبادا شما را چنان بينم كه به بهانه اين كه اميرمؤمنان

كشته شد دست به خون مسلمانان بيالاييد ، هش داريد كه به قصاص خون من جز

قاتلم را نبايد بكشيد ، بنگريد هر گاه كه من از اين ضربت أو جان سپردم تنها به

كيفر اين ضربت يك ضربت بر أو بزنيد واين مرد را مثله نكنيد ، ( 1 ) چرا كه از

رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم شنيدم كه مى فرمود : ( از مثله كردن بپرهيزيد گرچه با سگ هار

باشد ) . ( 2 )

3 - از وصيت ديگر آن حضرت پيش از شهادت وپس از ضربت زدن

ابن ملجم ملعون : ( وصيت من به شما آن است كه چيزى را با خدا شريك

مسازيد ، وبه محمد صلى الله عليه وآله وسلم سفارش مى كنم كه سنت أو را ضايع مگذاريد ، اين دو

ستون را به پا داريد ، واين دو چراغ را افروخته بداريد ، وتا از جاده حق منحرف

نشده أيد هيچ نكوهشى متوجه شما نيست . من ديشب يار وهمدم شما بودم

وامروز مايه عبرت شما گشته أم وفردا از شما جدا خواهم شد . خداوند من وشما

را بيامرزد . اگر زنده ماندم خودم صاحب اختيار خون خود هستم ، واگر فانى شدم

فنا ميعاد گاه من است ، واگر بخشيدم بخشش مايه تقرب من به خدا ونيكويى

براي شماست ، پس شما هم ببخشيد ( آيا نمى خواهيد كه خدا هم شما را

( 1 ) - مثله كردن : بريدن انگشت وبيني وگوش وديگر اعضاى كسى . ( م ) ( 2 ) - نهج البلاغة ، نامه 47 .