الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٩٥١

8 - مظلوميت آن حضرت از ناحية جهل وناداني وعناد مردم

مى تراشيدند تا مطلب را بر مردم مشتبه سازند . ( 1 )

از أبو حنيفة نقل است كه گفت : من با امام صادق عليه السلام ( بن جعفر ) در هر گفتار

وى مخالفت كردم جز آن كه نمى دانم در ركوع وسجود چشمان خود را مى بندد

يا باز مى گذارد . ( 2 )

روى همين جهت است كه مخالفت با عامه از مرجحات روايات است . شيخ

انصارى رحمه الله گويد : دوم از مرجحات آن است كه رشد وراه درست در خلاف

آنان است چنان كه در روايات چندى بدان تصريح گرديده است . در روايت

علي بن أسباط آمده : به حضرت رضا عليه السلام گفتم : مسأله اى پيش مى آيد كه ناچار

بايد حكم آن را بدانم ولى در شهري كه هستم از دوستان شما كسى نيست كه از

أو بپرسم . فرمود : نزد فقيه آن شهر برو واز وى بپرس ، وچون فتوا داد خلاف آن

را عمل كن ، زيرا حق در اين مخالفت است .

ودر حديث مرسل داود بن حصين ( از امام صادق عليه السلام ) وارد است كه فرمود :

هر كه با ما موافق است با دشمن ما مخالفت مى ورزد ، وهر كه در گفتار وعملي

با دشمن ما موافق باشد از ما نيست وما هم از أو نيستيم .

ودر روايت حسين بن خالد است كه : شيعيان ما تسليم امر ما هستند ، وبه قول

ما عمل مى كنند ، وبا دشمنان ما مخالفت مىورزند ، هر كه چنين نباشد از ما

نيست ، وحال آنان حال يهود است كه از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم درباره آنان دستور

رسيده كه : تا مىتوانيد با آنان مخالفت ورزيد . ( 3 )

محمود بن عمر زمخشري كه أو را جار الله ( همسايه خدا ، پناهنده به خدا )

خوانند بنگر كه چگونه بر امام علي عليه السلام جور نموده واز راه راست منحرف

( 1 ) - رسائل شيخ انصارى / 805 . ( 2 ) - همان / 807 . ( 3 ) - همان / 806 .