الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٩٣٧

5 - مظلوميت امام علي عليه السلام پس از شهادت

47 - ابن أبي الحديد گويد : معاوية مردم عراق وشام وسرزمين هاى ديگر را به

دشنام وبيزارى از علي عليه السلام وا داشت وبه همين روش بر منابر اسلام خطبه خواند ،

واين در روزگار بنى أمية سنتي شد تا آن كه عمر بن عبد العزيز به حكومت رسيد

واين بدعت را برداشت .

شيخ ما أبو عثمان جاحظ آورده است : معاوية در پايان خطبه نماز جمعه

مى گفت : ( خداوندا ، أبو تراب از دين تو منحرف شده ، وراه تو را مسدود

كرده است ، پس أو را سخت لعنت كن وبه عذابي دردناك گرفتار ساز ) . اين

مطلب را به سراسر كشورهاى اسلامى نوشت ، وبه اين كلمات تا خلافت عمر بن

عبد العزيز اشاره مى رفت .

ونيز أبو عثمان گفته است : هنگامى كه هشام بن عبد الملك به حج رفت در

موسم حج خطبه خواند ، پس مردى برخاست وگفت : اى اميرمؤمنان ، امروز

روزى است كه خلفا لعن أبو تراب را در آن مستحب مى دانستند ! هشام گفت :

ساكت باش كه ما براي اين كار نيامده أيم .

مبرد در ( كامل ) گفته است : خالد بن عبد الله قسرى در روزگارى كه در خلافت

هشام أمير عراق بود علي عليه السلام را بر بالاى منبر لعن مى كرد ومى گفت : ( خداوندا ،

علي بن أبي طالب بن عبد المطلب بن هاشم ، داماد وهمسر دختر رسول خدا وپدر

حسن وحسين را لعنت كن ) . سپس به مردم رو كرده مى گفت : آيا نام أو را درست

وكامل بيان كردم ؟ !

ونيز أبو عثمان روايت نموده : گروهى از بنى أمية به معاوية گفتند : اى

اميرمؤمنان ، تو به آرزويت رسيده اى ، چه بهتر كه ديگر دست از لعن اين مرد

بردارى ! معاوية گفت : نه ، به خدا سوگند دست بر ندارم تا بر اين كار كودكان

بزرگ شوند وبزرگان پير گردند وهيچ گوينده اى فضيلتى را از أو ياد نكند . . .

وسيره نويسان روايت كرده اند كه وليد بن عبد الملك در روزگار خلافت خود