الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٩٢

10 - أو سرور عرب است

باد كه آن گاه كه مرا خوانند تو را نيز خوانند ، وآن گاه كه مرا جامه پوشند تو را نيز

پوشند ، وآن گاه كه من زنده مىشوم تو نيز زنده مى گردى ) . ( 1 )

( فضائل علي عليه السلام ومسند أحمد )

9 - ( اى انس ، آب وضو بر دستم بريز . سپس برخاست ودو ركعت نماز

گزارد . آن گاه فرمود : نخستين كسى كه از اين در بر تو در آيد پيشواى پرهيزگاران ،

سرور مسلمانان ، رئيس دين ، خاتم وصيين ، وپيشرو سپيد چهرگان است .

انس گويد : پيش خود دعا كرده ، گفتم : خداوندا ، أو را يكى از مردان أنصار

قرار ده . آن گاه علي عليه السلام آمد . رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم فرمود : انس ، كه آمد ؟ گفتم : على

است . پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم با شادمانى برخاست وبه استقبال أو شتافت ، أو را در آغوش

گرفت وبا دست خود عرق از پيشانى أو پاك مى كرد . على گفت : اى رسول خدا

- كه درود خدا بر تو وآل تو باد - مى بينم كه امروز با من كارى بي سابقه انجام

مى دهى ! فرمود : چرا نكنم وحال آن كه تو از سوى من پيام مى گزارى ، وصداى

مرا به گوش مردم مى رسانى وپس از من در اختلافات آنان حق را روشن

مى سازى ) . ( حلية الأولياء أبو نعيم )

10 - ( سرور عرب ، على را برايم فرا خوانيد . عايشه گفت : مگر شما سرور

عرب نيستيد ؟ فرمود : من سرور فرزندان آدمم وعلى سرور عرب است . چون

علي عليه السلام آمد ، پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم در پى أنصار فرستاد ، همين كه آمدند فرمود : اى گروه

أنصار ، آيا شما را دلالت نكنم بر چيزى كه اگر بدان چنگ زنيد هرگز گمراه

نگرديد ؟ گفتند : چرا ، اى رسول خدا . فرمود : اين على است ، أو را به دوستى من

دوست بداريد ، وبه گرامىداشت من گرامى بداريد ، زيرا جبرئيل از سوى خداوند

( 1 ) - شايد لفظ ( تحيى إذا حييت ) ( تحبى إذا حبيت ) باشد ، يعنى هر گاه به من چيزى بخشند به تو نيز بخشند . ( م )