الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٩١٠

4 - مظلوميت آن حضرت در مسأله تحكيم

كار دارى ؟ گفت : با تو كار دارم ، ابونوح گفت : پناه بر خدا ، هرگز تنها با تو

نمى آيم بلكه به همراه سپاه مى آيم ، ذوالكلاع گفت : تنها بيا كه در پناه خدا

ورسول وپناه ذوالكلاع هستى تا به سوى برادرت بازگردى ، زيرا مى خواهم از

مسأله اى كه بر سر آن نزاع داريم از تو پرسشى كنم .

ابونوح وذو الكلاع به راه افتادند . ذوالكلاع گفت : تو را فرا خواندم تا حديثي

را كه عمروعاص در سالهاى گذشته در زمان خلافت عمر بن خطاب برايم

خوانده بود واينك آن را به يادم آورد وتكرار نمود برايت بازگويم ، أو بر اين

باور است كه از رسول خدا صلى الله عليه وسلم شنيده است كه فرمود : ( أهل شام وعراق در

برابر هم صف مى كشند ودر يكى از دو لشگر حق وامام هدايت قرار دارد كه

عمار بن ياسر با أو است ) . ابونوح گفت : آرى ، به خدا أو در ميان ماست . ذوالكلاع

گفت : تو را به خدا آيا أو تصميم جدى در جنگ با ما دارد ؟ ابونوح گفت : آرى

به خداى كعبه كه أو بيش از من آهنگ جنگ با شما را دارد ، ومن دوست داشتم

كه همه شما يك تن بوديد وسر آن يك تن را مى بريدم وتو را پيش از همه

مى كشتم . . .

من گويم : شگفتا از گروهى كه به جهت شخصيت عمار در كار خود شك

مى كنند ولى به جهت شخصيت علي عليه السلام اين شك به آنان دست نمى دهد !

وبدين دليل كه عمار با عراقيان است راه مى برند كه حق با آنهاست ولى به جايگاه

ومقام علي عليه السلام توجهى ندارند ! واز اين كه پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم به عمار فرمود : ( گروه

متجاوز تو را مى كشند ) به ترس وبيم مى افتند اما از گفتار آن حضرت درباره

علي عليه السلام بيم نمى كنند كه فرمود : ( خداوندا ، دوست أو را دوست ، ودشمن أو را

دشمن بدار ) ، وفرمود : ( جز مؤمن تو را دوست نمى دارد ، وجز منافق با تو

دشمنى نمى كند ) ! وهمين دليل است كه قريش همگى از آغاز كار كوشش

داشتند كه نام علي عليه السلام را بپوشانند وبر فضايل وويژگيهاى أو سرپوش نهند تا