الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٩٠٩

4 - مظلوميت آن حضرت در مسأله تحكيم

لا إله ا لا الله والله أكبر ، دو سرنوشت شبيه به هم ! هان به خدا سوگند همين مطلب در

روز حديبيه بر دست من جارى شد كه از جانب رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم نوشتم : ( اين

چيزى است كه محمد رسول خدا وسهيل بن عمرو بر سر آن مصالحه مى كنند ) .

سهيل به پيامبر گفت : من نامه اى را كه تو در آن رسول خدا ناميده شده باشى قبول

ندارم ، واگر تو را رسول خدا مى دانستم با تو نمى جنگيدم ، در اين صورت اگر تو

رسول خدا باشى ومن مانع از طواف تو به بيت الله شوم به تو ستم كرده أم ، ولى

بنويس : ( محمد بن عبد الله ) تا بپذيرم .

رسول خدا صلى الله عليه وسلم فرمود : اى على ، بي شك من رسول خدا هستم ومن

محمد بن عبد الله هستم ونامه اى كه به عنوان محمد بن عبد الله به آنان مى دهم

رسالت را از من نمىزدايد ، بنويس ( محمد بن عبد الله ) ومشركان تا مدتي در اين

باره با من گفتگو مى كردند . پس امروز همان را به فرزندانشان مىنويسم چنان كه

رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم به پدرانشان نوشت ، ودو سرنوشتى است نظير هم .

عمروعاص گفت : سبحان الله ! اين چنين ما را تشبيه به كفار كردى در حالي كه ما

مؤمنيم ! علي عليه السلام فرمود : اى پسر نابغة ، كي بوده است كه تو دوست كافران

ودشمن مسلمانان نبوده اى ! آيا شباهت جز به مادرت دارى كه تو را زاييد ؟ . . . ( 1 )

18 - ابن أبي الحديد گويد : علي عليه السلام در ميان گروهى از مردان قبيله همدان

وحمير وكساني ديگر از تيره هاى مختلف قحطان ايستاده بود كه مردى از شاميان

صدا زد : چه كسى مرا به ابونوح حميرى رهنمايى مى كند ؟ گفتند : أو همين

جاست با أو چه كار دارى ؟ وى نقاب از چهره برداشت ديدند ذوالكلاع حميرى

وگروهى از همراهان أو از خانواده وخويشانش هستند . ذوالكلاع به ابونوح

گفت : با من بيا ، ابونوح گفت : كجا ؟ گفت : از صف لشكر بيرون رويم . گفت : چه

( 1 ) - صفين / 508 .