الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٩٠٦

4 - مظلوميت آن حضرت در مسأله تحكيم

برو به اشتر بگو : به نزد من بازگردد كه آشوب به پا شده است . يزيد به نزد اشتر

رفت وجريان را گفت . اشتر گفت : آيا به خاطر بالا رفتن اين قرآن ها آشوب

شده است ؟ گفت : آرى ، اشتر گفت : به خدا سوگند وقتي اين قرآن ها افراشته شد

پنداشتم كه موجب اختلاف وتفرقه خواهد شد ، اين طرح پسر نابغة

( عمروعاص ) است . سپس به يزيد بن هانى گفت : واي بر تو ، مگر پيروزى را

نمى بيني ؟ مگر گرفتارى آنها را نمى بيني ؟ مگر نمى بيني كه خداوند چه بهره اى را

نصيب ما ساخته است ؟ آيا سزاوار است كه اينك دست برداريم وباز گرديم ؟

يزيد گفت : آيا دوست دارى كه در اينجا پيروز شوى وأمير مؤمنان در جايى كه

هست لشكر از اطرافش پراكنده شوند وأو را به دشمن سپارند ؟ گفت : سبحان الله ،

نه به خدا سوگند چنين چيزى را دوست ندارم . يزيد گفت : آنان سوگند ياد كرده

وگفته اند كه يا سراغ اشتر فرست كه بازگردد يا با همين شمشيرهاى خود تو را

مانند عثمان مىكشيم يا به دشمنت مىسپاريم .

اشتر بازگشت وچون به آن گروه رسيد فرياد زد : اى فرو مايگان سست اراده ،

حالا كه شما بر آنان برترى يافته أيد ودانسته اند كه شما پيروز خواهيد شد قرآن

بر سر نيزه كرده وشما را به حكم آن فرا مى خوانند ؟ ! در حالي كه به خدا سوگند

فرمان خدا در قرآن را رها كردند واز سنت كسى كه قرآن بر أو نازل شده دست

برداشتند ! پس اين دعوت آنها را نپذيريد وچند لحظه مرا مهلت دهيد كه من

فتح وپيروزى را احساس كرده أم . گفتند : تو را مهلت نمى دهيم . اشتر گفت به

اندازه يك تاختن أسب مرا مهلت دهيد كه اميد پيروزى دارم . گفتند : آن گاه در

گناه با تو شريك خواهيم شد . اشتر گفت : اينك كه بزرگان وسران شما كشته شده

وفرومايگانتان باقي مانده اند مرا بگوييد كه شما كي بر حق بوديد ؟ آيا هنگامى

كه با شاميان مىجنگيديد حق بوديد وحال كه دست از جنگ با آنان كشيده أيد

بر باطليد يا اينك كه دست از پيكار شسته أيد بر حقيد ؟ اگر چنين است پس