الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٩٣

3 - مظلوميت آن حضرت در شوراى حكومت

مسلح از أنصار آماده شو واين چند نفر را ( 1 ) وأدار تا هر چه زودتر كار را تمام

كنند ، وآنان را در خانه اى جمع كن ويارانت را بر در خانه بگمار تا آنان به

مشورت پردازند ويك نفر از خود را برگزينند ، اگر پنج نفر يك رأى دادند

ويك نفر ديگر مخالفت كرد گردنش را بزن . واگر چهار نفر يك رأى دادند ودو

تن ديگر مخالفت كردند گردن آن دو را بزن ، واگر سه نفر يك رأى وسه نفر

ديگر رأى ديگر دادند رأى آن سه نفرى كه عبد الرحمن در آنهاست برگزين ،

واگر آن سه نفر ديگر بر خلاف آن اصرار كردند گردن آنها را بزن ، واگر سه روز

گذشت وبر امرى اتفاق نظر نيافتند گردن هر شش نفر را بزن ومسلمانان را به

حال خودشان رها كن تا كسى را براي خود برگزينند . ( 2 )

چون عمر دفن شد ، ابوطلحه آنها را جمع كرد وخود با پنجاه مرد مسلح از

أنصار بر در خانه ايستاد . أهل شورا شروع به سخن گفتن كردند ودعوا وستيزه

برخاست . نخستين كارى كه طلحه كرد اين بود كه آنان را گواه گرفت كه حق خود

را به عثمان بخشيد وبه نفع أو كنار رفت ، زيرا مى دانست كه مردم أو را با على

وعثمان برابر نمى دانند وبا وجود آنها خلافت براي أو پا نمى گيرد ، از اين رو

خواست با بخشش امرى كه خود از آن بهره اى نداشت ونمى توانست بدان

دست يابد جانب عثمان را تقويت وجانب علي عليه السلام را تضعيف كند .

( 1 ) - يعنى علي عليه السلام ، عثمان طلحه ، زبير ، سعد وقاص وعبد الرحمن بن عوف كه أصحاب شورا بودند . ( 2 ) - در ( منهاج البراعة ) علامه قطب الدين راوندى رحمه الله 1 / 128 آورده است : عباس به علي عليه السلام گفت : حكومت از دست ما رفت واين مرد مى خواهد حكومت در اختيار عثمان قرار گيرد . علي عليه السلام فرمود : من اين را مى دانم ولى در شورا شركت مى كنم ، زيرا عمر اينك مرا شايسته امامت دانسته در صورتي كه قبلا مى گفت : رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم فرموده است : ( نبوت وامامت در يك خاندان جمع نمى شود ) ، ومن در شورا وارد مى شوم تا معلوم شود كه عمر سخن پيشين خود را تكذيب نموده است وبدين وسيله دروغ أو روشن گردد .