الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٩٢

3 - مظلوميت آن حضرت در شوراى حكومت

رسول خدا ، چه اندازه اين آسمان نيل گون وزمين تيره در نظرم زشت جلوه

مى كند ، اندوهم هميشگى است وشبم به بيدارى مىگذرد ، وغم از دلم رخت

نمى بندد تا خداوند خانه اى را كه تو در آن أقامت دارى برايم برگزيند ، غصه اى

دارم جگر سوز واندوهى شور انگيز ، چه زود ميان ما جدايى افتاد ، وتنها به خدا

شكايت مى برم . به همين زودى دخترت از همدست شدن امتت بر پايمال كردن

أو تو را خبر مى دهد ، پس به اصرار از أو بپرس وأحوال را از أو جويا شو ، كه چه

بسا سوزها داشت كه در سينه اش مىجوشيد وراهى براي شرح وبسط آن نداشت

واكنون خواهد گفت ، وخدا داورى خواهد كرد وأو بهترين داوران است .

سلام بر شما سلام وداع كننده اى كه نه خشمگين است ونه دل تنگ ، پس اگر

بازگردم از روى دل تنگى نيست واگر بمانم از بدگمانى به آنچه خدا به صابران

وعده داده نمى باشد . آه آه ، باز هم شكيبايى مبارك تر وزيباتر است ، واگر بيم

غلبه چيره شوندگان نبود براي هميشه در اينجا مى ماندم ودرنگ مى نمودم وبر

اين مصيبت بزرگ چون زنان عزيز مرده شيون مى كردم ، در برابر چشم خدا

دخترت پنهانى به خاك سپرده مى شود و ( اما آشكارا ) حقش پايمال واز ارثش

ممنوع مى گردد با آن كه دير زماني نگذشته وياد تو كهنه نگشته است . اى رسول

خدا ، شكايت به خداست وبهترين صبر ودل دارى درباره توست ، درود خدا بر

تو وسلام ورضوان خدا بر أو باد . ( 1 )

3 - مظلوميت علي عليه السلام در شوراى حكومت

16 - ابن أبي الحديد گويد : عمر گفت : ابوطلحه انصارى را فرا خوانيد ، وى را

فرا خواندند وآمد ، عمر گفت : اى ابوطلحه چون از دفن من باز گشتيد با پنجاه مرد

( 1 ) - كافى 1 / 381 .