الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٩١

2 - مظلوميت آن حضرت هنگام دفن فاطمه عليها السلام

بودند آن دو را از پا در مى آوردند .

از همين رو از اميرمؤمنان عليه السلام روايت شده كه هيچ گاه منبر نرفت جز آن كه در

آخر سخن پيش از فرود آمدن مى فرمود : من از روزى كه خداوند پيامبر خود را

قبض روح نمود پيوسته مظلوم بوده أم . . .

آرى اين سخن برخاسته از سينه اى دردمند وبرخى از مصائبى است كه

سنگها را آب مى كند . ( 1 )

2 - مظلوميت آن حضرت هنگام دفن فاطمه عليها السلام

15 - امام حسين عليه السلام فرمود : چون فاطمه از دنيا رفت اميرمؤمنان عليه السلام مخفيانه أو

را به خاك سپرد وجاى قبر أو را با خاك يكسان نمود ، سپس برخاست ورو به

قبر رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم كرد وگفت : سلام من بر تو باد اى رسول خدا ، وسلام بر تو

از سوى دخترت وزائرت وهمو كه در بقعه تو زير خاك آرميده وخداوند براي

أو چنان خواست كه هر چه زودتر به تو ملحق شود . اى رسول خدا ، صبرم از

فراق دختر برگزيده ات كاهش يافته وشكيبايى أم از سرور زنان جهان از دست

رفته ، جز آن كه همان گونه كه در مصيبت جانگداز تو صبر كردم در اينجا نيز جاى

صبر باقي است ، چرا كه من با دست خود تو را در قبر نهادم و ( در هنگام جان

دادن سر در آغوش من داشتى به طورى كه ) جان تو از ميان سينه وگلوى من

گذشت ، آرى در كتاب خدا براي من بهترين پذيرش وجود دارد كه فرموده : ( ما

همه از خداييم وهمه به سوى أو باز مىگرديم ) . ( 2 )

امانت باز گردانده وگروگان تحويل داده شد وزهرا از دستم ربوده شد ، اى

( 1 ) - بيت الأحزان / 102 . ( 2 ) - سوره بقره / 156 .