الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٨٥

1 - مظلوميت آن حضرت پس از وفات رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم

شبها بر چهارپايى مى نشاند ودر مجالس أنصار مى برد وفاطمه از آنان يارى

مى طلبيد وآنان مى گفتند : اى دختر رسول خدا ، بيعت ما با اين مرد انجام

گرفته است واگر همسر وپسر عموى تو پيش از أبو بكر سبقت مى جست واز ما

بيعت مى خواست ما از أو روىگردان نبوديم ، وعلى - كرم الله وجهه - مى فرمود : آيا

مى بايست رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم را در خانه مى نهادم ودفن نكرده بيرون مى آمدم وبا

مردم بر سر قدرت أو نزاع مى كردم ؟ وفاطمه مى گفت : أبو الحسن كارى نكرده

مگر همان را كه شايسته أو بوده است وأمت هم كارى كردند كه خداوند حسابگر

وباز خواست كننده آنهاست . ( 1 )

11 - ونيز پس از ذكر بيعت نكردن علي عليه السلام گويد : پس دومى نزد أولى آمده ،

گفت : آيا اين مرد را كه از بيعت با تو سرباز زده به بيعت وا نمى دارى ؟ وى به غلام

خود قنفذ گفت : برو على را نزد من فراخوان . وى نزد على رفت ، على به أو

فرمود : كارت چيست ؟ گفت : خليفه رسول خدا تو را فرا مى خواند . على فرمود :

چه زود بر رسول خدا دروغ بستيد ! قنفذ بازگشت وپيام را رساند . وى مدتي

گريست ، اما دومى بار دوم گفت : به اين مردى كه از بيعت با تو سر باز زده مهلت

نده وأو را به بيعت وأدار . أولى به قنفذ گفت : نزد أو بازگرد وبگو : خليفه رسول

خدا تو را براي بيعت فرا مى خواند .

قنفذ بازگشت ومأموريت خود را اجرا كرد ، علي عليه السلام فرياد زد : سبحان الله ! أو

مدعى مقامي شده كه حق أو نيست . قنفذ بازگشت وپيام را رساند . باز أولى مدتي

گريست ، سپس دومى برخاست وبه همراه گروهى به در خانه فاطمه رفتند ، در

زدند ، چون فاطمه صداى آنان را شنيد با صداى بلند گفت : اى پدر ، اى رسول

خدا ، ما چه رنجها كه پس از تو از دومى وأولى ديديم !

( 1 ) - الإمامة والسياسة 1 / 19 .