الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٨٢

فصل 29 : مظلوميت امام علي عليه السلام

مى كنند ، آنان ملعون خدا وهمه لعنت كنندگانند . آن گاه پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم گريست ، گفته

شد : اى رسول خدا ، از چه مىگرييد ؟ فرمود : جبرئيل عليه السلام به من خبر داد كه أمت به

أو ستم مى كنند وأو را از حقش باز مىدارند وبا أو مى جنگند وفرزندانش را به

قتل مىرسانند . ( 1 )

4 - پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم به علي عليه السلام فرمود : پس از مرگ من كينه هايى كه در سينه هاى

گروهى نهفته است آشكار مى شود وهمه بر ضد تو دست به دست هم دهند وتو

را از حق خود باز دارند . ( 2 )

5 - جابر بن عبد الله انصارى گويد : رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم در سكرات مرگ بود كه

فاطمه عليها السلام بر آن حضرت وارد شد ، خود را به روى حضرتش افكند

ومى گريست ، پيامبر چشم خود را گشود وبه هوش آمد وفرمود : دختركم ، تو پس

از من ستم خواهى ديد وتو پس از من به استضعاف كشيده خواهى شد ، هر كه تو

را بيازارد مرا آزرده ، هر كه تو را به خشم آرد مرا به خشم آورده ، هر كه تو را

شادمان كند مرا شادمان نموده ، هر كه به تو نيكى كند به من نيكى كرده ، هر كه به

تو جفا كند به من جفا كرده وهر كه به تو ستم كند به من ستم روا داشته است ، زيرا

تو از منى ومن از تو ، وتو پاره تن منى وهمان روح من هستى كه ميان دو پهلوى

من است . سپس فرمود : من به پيشگاه پروردگار از ستمكاران أمت خود به تو ،

شكايت مى برم .

سپس حسن وحسين عليهما السلام وارد شدند وخود را بر روى بدن مبارك

رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم انداخته مىگريستند ومى گفتند : فداى تو شويم اى رسول خدا

علي عليه السلام خواست آنها را دور سازد پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم سربرداشت وفرمود : برادرم ،

( 1 ) - بحار الأنوار 28 / 45 . ( 2 ) - همان / 50 .