الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٧٨

15 - آروى بنت حارث بن عبد المطلب

به عاص بن وائل داشتى تو را به أو ملحق ساختند .

مروان گفت : اى پير زن بس كن ، وبه كارى كه براي آن آمده اى پرداز . اروى

گفت : اى پسر زن بدكاره تو ديگر چه مى گويى ؟ آن گاه رو به معاوية نمود

وگفت : به خدا سوگند اين تويى كه اينها را بر من جرأت داده اى ! واين مادر

توست كه در قتل حمزه گفت :

نحن جزيناكم بيوم بدر * والحرب بعد الحرب ذات سعر

ما كان لي عن عتبة من صبر * فشكر وحشى على دهري

حتى ترم أعظمي في قبري

( ماييم كه انتقام روز بدر را از شما گرفتيم وآتش اين جنگ پس از آن جنگ

بر افروخت ) .

( من نمىتوانستم در كشته شدن عتبه صبر كنم ، از اين رو همه عمر سپاس گزار

وحشى ( قاتل حمزه ) هستم تا استخوانهايم در قبر بپوسد ) . ( 1 )

عمر رضا كحاله گويد : معاوية به مروان وعمرو گفت : واي بر شما ، شما مرا در

معرض بدگويى أو درآورديد وسبب شديد تا سخنان ناخوشايندى از أو بشنوم .

آن گاه به اروى گفت : اى عمه ، به حاجتت پرداز ودست از افسانه هاى زنانه

بردار . اروى گفت : دستور ده سه تا دو هزار دينار به من بدهند . معاوية گفت : با دو

هزار دينار أول چه خواهى كرد ؟ گفت : مى خواهم چشمه اى پر آب در زمينى نرم

وهموار بخرم تا براي فرزندان حارث بن عبد المطلب باشد . معاوية گفت : خوب

جايى خرج مى كنى ، با دو هزار دينار دوم چه خواهى كرد ؟ گفت : مى خواهم

جوانان عبد المطلب را به ازدواج همسران شايسته شان درآورم . معاوية گفت :

خوب جايى خرج مى كنى ، با دو هزار دينار ديگر چه خواهى كرد ؟ گفت :

( 1 ) - العقد الفريد 1 / 357 .