الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٧٢

13 - سوده همداني بنت عمارة بن اشتر

عمر رضا كحاله گويد : وى يكى از زنان شاعر عرب وداراى فصاحت وبيان

بود . بر معاوية بن أبي سفيان وارد شد واجازه خواست ، أو را اجازه داد ، چون

داخل شد سلام كرد ، معاوية گفت : چطورى اى دختر اشتر ؟ گفت : خوبم اى

اميرمؤمنان . معاوية گفت : تويى كه به برادرت گفتى :

شهر لفعل أبيك يا ابن عمارة * يوم الطعان وملتقى الأقران

وانصر عليا والحسين ورهطه * واقصد لهند وابنها بهوان

إن الأمام أخا النبي محمد * علم الهدى ومنارة الأيمان

فقد الجيوش وسر أمام لوائه * قدما بأبيض صارم وسنان

( تو نيز مانند پدرت در روز جنگ وبرخورد همرزمان تيغ بركش ) ،

( وعلى وحسين وقوم أو را يارى ده وبر هند وپسرش براي خوار كردن آنان

بتاز ) .

( اين امام كه برادر محمد پيامبر خداست پرچم هدايت ومنار ايمان است ) .

( پس پيشاپيش لشكر حركت كن وبا شمشير آب ديده ونيزه در جلو پرچم أو

بر دشمن بتاز ) .

سوده گفت : آرى به خدا ، مانند منى از حق روى نمى گرداند وبه دروغ

عذرخواهى نمى كند . معاوية گفت : چه چيز باعث اين كارت شد ؟ گفت : دوستى

على وپيروى حق . معاوية گفت : به خدا سوگند كه من اثرى از على بر تو

نمى بينم . سوده گفت : اى اميرمؤمنان . سر مرد ، ودم بريده شد ، دست از ياد آورى

أمور فراموش شده وتكرار گذشته بردار . معاوية گفت : هرگز ، هيچ گاه آن

موقعيت برادرت ومصائبى كه از قوم وبرادرت ديدم فراموش نخواهد شد . سوده

گفت : به خدا راست گفتى اى اميرمؤمنان ، برادرم كسى نيست كه مقامش بر كسى