الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٦٠

أبو طفيل عامر بن واثلة ومعاوية

أبو طفيل عامر بن واثلة ومعاوية

يذكرني أبا الحسن عليا * وخطبي في أبي حسن جليل

فكان جوابه مني شديدا * ويكفى مثله مني القليل

وقد قال الوليد وقال عمرو : * عدى بعد صفين ذليل

فقلت : قدصدقتم هد ركني * وفارقني الذين بهم أصول

سيخسر من يوادده ابن هند * ويربح من يوادده الرسول

( معاوية پسر هند با من مجادله مى كند ولى راهى به هدف خود نمى يابد ) .

( مرا ياد أبو الحسن على مى اندازد در حالي كه اندوه بزرگى از فراق أو به دل

دارم ) .

( من پاسخ سختى براي أو دارم ، البتة پاسخ اندك من براي أمثال أو كافى

است ) .

( وليد وعمرو گويند : عدى پس از جنگ صفين خوار وذليل گشته است ) .

( گويم : راست مى گوييد ، أركان وجودم شكسته وآنان كه در پناهشان بر

دشمن حمله مى بردم از من مفارقت جسته اند ) .

( زودا كه هواداران پسر هند زيان بينند وهواداران پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم سود برند

ورستگار گردند ) .

4 - ابوطفيل عامر بن واثلة ومعاوية

معاوية به دربان گفت : أو را بيرون بر وعامر بن واثلة را داخل ساز . چون داخل

شد معاوية به أو خوشامد گفت ، يارانش گفتند : اين كيست كه به أو خوشامد گويى

اى اميرمؤمنان ؟ گفت : اين دوست أبو تراب ، دلاور أهل عراق وشاعر آنان در

جنگ صفين است . گفتند : پست ترين دلاور وبدزبان ترين شاعر ! وبه أو ناسزا

گفتند . ابوطفيل به خشم آمد وگفت : هان اى معاوية ، به خدا سوگند اينان مرا

دشنام ندادند وأصلا نمى دانم كه اينها كيستند ، تويى كه مرا دشنام دادى ! بگو