الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٤٤

هفت انتفاد از سياست علي عليه السلام وپاسخ آنها

را زنده كنند كه مرده بود .

آيا به بهانه خون عثمان چنين كردند ؟ به خدا سوگند تبعات اين كار مربوط به

خود آنهاست وبزرگترين دليل شان بر عليه خودشان است ، ومن به حجتي كه خدا

بر آنان دارد واز حال آنان آگاه است خشنودم ، پس اگر بازگردند بهره خود را

احراز نموده وجان سالم به غنيمت برده اند وچه غنيمت خوبى ! واگر سربرتابند

لبه تيز شمشير را به آنان مى دهم كه تيغ تيز بسنده ياورى است براي حق

وشفا دهنده اى براي باطل . ( 1 )

ونيز گويد : عبد الله بن جنادة گفته است : در آغاز حكومت علي عليه السلام به حجاز

رفتم تا از آنجا به عراق روم ، پس به مكة رفته آداب عمره را به جا آوردم آن گاه

به مدينه رفتم وبه مسجد رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم در آمدم كه صدا بلند شد : همگى جمع

شوند . مردم جمع شدند وعلي عليه السلام در حالي كه شمشير به كمر داشت بيرون شد .

همه ديده ها به أو خيره شده بود ، آن حضرت حمد وثناى الهى به جا آورد وبر

رسول خدا درود فرستاد ، سپس فرمود :

اما بعد ، هنگامى كه خداوند پيامبر خود را قبض روح نمود گفتيم كه ما

خاندان ووارثان وعترت واولياى أو هستيم نه مردم ، احدى در حكومت ما با ما

نزاع نخواهد كرد وهيچ كس در حق ما طمع نخواهد ورزيد ، اما ناگهان ديديم

قوم ما راه را بر ما بستند وقدرت پيامبرمان را از ما غصب نمودند ، در نتيجة

حكومت به دست غير ما افتاد وما به صورت رعيتي درآمديم كه هر كس

وناكسى در ما طمع مى ورزيد وبر ما بزرگى مى جست ! ديده ما از اين حادثه

غم انگيز گريست وسينه ها خراشيد وجانها به درد وناله آمد . به خدا سوگند اگر

بيم پراكندگى مسلمانان وبازگشت كفر وتباهى دين نبود روش ديگرى را غير از

( 1 ) - شرح نهج البلاغة 1 / 308 .