الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٧٩

فصل 6 : روايتي چند در پيوند نبوت با ولايت

أصلاب پاك وأرحام پاكيزه منتقل ساخت ، وبه هيچ صلبي در نيامدم جز آن كه

على با من بود ، وپيوسته چنين بوديم تا خداوند مرا به بهترين رحم يعنى آمنه

وعلى را به بهترين رحم يعنى فاطمه دختر أسد سپرد .

در زمان ما مرد زاهد وعابدى بود به نام ( مبرم ) كه دويست وهفتاد سال به

پرستش خدا سرگرم بود ودر طول اين مدت يك حاجت از خدا نخواسته بود ،

خداوند أبو طالب را به نزد أو فرستاد . همين كه چشم مبرم به وى افتاد برخاست ،

سر أو را بوسه داد وأو را نزد خويش نشانيد وگفت : تو كيستى ؟ گفت : مردى از

تهامه أم . مبرم گفت : از كدام تيره تهامه ؟ گفت : از بني هاشم . مرد عابد دوباره

برجست وبار دوم سر أو را بوسه داد وگفت : اى فلانى ، خداوند على أعلى به من

الهامى كرده است ، أبو طالب گفت : چه الهامى ؟ گفت : فرزندى از تو متولد مى شود

كه ولى خداى بزرگ است .

چون شب ميلاد على فرا رسيد زمين روشن شد وابوطالب بيرون آمد در

حالي كه مى گفت : اى مردم ، ولى خدا در كعبه به دنيا آمد . ( 1 )

18 - عبد الله بن مسعود رضي الله عنه گويد : رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم فرمود : چون خداوند آدم

را بيافريد از روح خود در أو دميد ، آدم عطسه اى كرد وگفت : ( الحمد لله ) .

خداوند به أو وحى كرد : اى آدم ، مرا ستايش كردى اى بنده من ، به عزت

وجلالم سوگند اگر نبودند آن دو بنده اى كه آهنگ آفرينش آنها را دارم تو را در

دنيا نمى آفريدم . گفت : خدايا آنان از صلب من خواهند بود ؟ فرمود : آرى ، اى

آدم سربردار وبنگر . آدم سرداشت ديد كه بر عرش نوشته : ( معبودى جز

الله نيست ، محمد رسول خدا پيامبر رحمت است ، على ولى خدا برپا دارنده

حجت خدا بر بندگان أو است ، هر كه حق أو را شناخت پاك وپاكيزه است ،

و

( 1 ) - كفاية الطالب / 406 .