الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٧٨٣

فصل 20 : آمرزش وبخشش امام علي عليه السلام

پس از اين تصميم به در خانه حضرت رفته اجازه ورود خواستيم واجازه

فرمود ، چون در برابر حضرتش ايستاديم سخنگوى ما شروع كرد به سخن گفتن ،

امام فرمود : ساكت باشيد من خود همه چيز را مى گويم ، من هم بشرى مانند شما

هستم ، اگر درست گفتم تصديقم كنيد واگر نادرست گفتم سخنم را رد كنيد . شما

را به خدا سوگند آيا مى دانيد كه پس از رحلت رسول خدا من سزاوارترين مردم

به آن حضرت وبه خود مردم بودم ؟ گفتيم : آرى ، خدايا . فرمود : اما شما از من

روگردان شديد وبا أبو بكر بيعت كرديد ، ولى من دست نگه داشته نپسنديدم كه

شق عصاي مسلمانان كنم وميان جمعشان تفرقه افكنم . أبو بكر هم پس از خود

خلافت را به عمر واگذاشت ، باز هم خوددارى نموده ومردم را نشوراندم در

حالي كه مى دانستم كه من سزاوارترين مردم به خدا ورسول ومقام حضرتش

بودم ، پس صبر كردم تا عمر كشته شد ومرا يكى از شش تن شوراى خلافت

قرار داد ، باز هم دست نگه داشته ونپسنديدم كه ميان مسلمانان تفرقه افكنم ، شما

با عثمان بيعت كرديد وپس از چندى بر أو شوريديد وبه قتلش رسانديد در

حالي كه من خانه نشين بودم ، آن گاه سراغ من آمده وبا من مانند بيعت با أبو بكر

وعمر بيعت نموديد ولى با آنها وفادار مانديد وبا من وفا ننموديد ، آيا چه باعث

شد كه بيعت آنها را نشكسته وبيعت مرا شكستيد ؟

گفتيم : اى اميرمؤمنان ، مانند بنده صالح خدا يوسف باش كه ( به برادران

جفا كار خود ) فرمود : ( امروز هيچ نكوهشى بر شما نيست ، خداوند شما را

مىآمرزد وأو مهربان ترين مهربانان است ) . ( 1 ) حضرت فرمود : امروز هيچ نكوهشى

بر شما نيست ، ودر ميان شما مردى است - يعنى مروان بن حكم - كه اگر با دست

( 1 ) - سوره يوسف / 92 .