الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٧٨١

فصل 20 : آمرزش وبخشش امام علي عليه السلام

فصل 20

آمرزش وبخشش امام علي عليه السلام

1 - پس از آن كه ابن ملجم مرادي - لعنه الله - بر آن حضرت ضربت زد ، امام عليه السلام

هنگام چنين وصيت فرمود : وصيت من به شما آن است كه براي خدا شريك

نگيريد ، وسنت محمد صلى الله عليه وآله وسلم را تباه نسازيد ، اين دو ستون را برپا داشته واين دو

چراغ فروزان را روشن نگاه داريد كه در آن صورت هيچ نكوهشى بر شما

نخواهد بود .

من ديروز يار شما بودم وامروز مايه عبرت شما گشته أم وفردا از شما جدا

خواهم شد ، اگر زنده ماندم خود ولى دم خود هستم ، واگر بميرم مرگ وعده گاه

من است ، واگر ببخشم اين گذشت مايه تقرب من به خدا وحسنه اى براي

شماست ، پس گذشت كنيد آيا نمى خواهيد كه خدا هم شما را بيامرزد ؟ به خدا

سوگند ، پيكى از مرگ سراغم نيايد كه ناخوشايندش بدارم ، وسفيرى از مرگ از

راه نرسد كه ناپسندش دارم ، وداستان من داستان كسى است كه شبانگاه در

جستجوى آب بوده وبدان دست يافته ودر طلب چيزى بوده واينك به خواسته

خود رسيده است ، وپاداشهايى كه نزد خداست براي نيكان بسى بهتر است . ( 1 )

( 1 ) - نهج البلاغة ، نامه 23 .