الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٧٦١

فصل 16 : قرب ومنزلت امام علي عليه السلام در پيشگاه خدا

3 - علي عليه السلام در خبري طولانى فرمود : اينك چيزى خواهم گفت كه تا امروز

به كسى نگفته أم ، يك بار از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم خواستم كه برايم دعا كند

وآمرزش بخواهد ، فرمود : خواهم خواند . آن گاه برخاست ونماز خواند ، چون

دست به دعا برداشت گوش فرا دادم شنيدم كه مى گفت : خداوندا ، به حق على در

نزد خودت على را بيامرز ! گفتم : اى رسول خدا ، اين چه دعايى است ؟ فرمود :

مگر نزد خداوند كسى گرامى تر از تو هست كه أو را شفيع درگاه خدا سازم ؟ ( 1 )

4 - در حديثي طولانى از عطا وارد است كه ابن عباس هنگام مرگ گفت :

خداوندا ، من با ولايت شيخ علي بن أبي طالب به تو تقرب مى جويم . پيوسته اين

جمله را تكرار كرد تا بر زمين افتاد ، لختى صبر كرديم سپس أو را بلند كرديم

ديديم مرده است . ( 2 ) 5 - محمد بن أحمد انصارى گويد : گروهى از أهل تفويض وتقصير ، كامل بن

إبراهيم مدنى را خدمت امام عسكرى عليه السلام فرستادند ، كامل گويد : با خود گفتم : از

أو مىپرسم ( وخواهم گفت ) كه به بهشت نمى رود مگر آن كس كه معرفت مرا

داشته ومعتقد به رأى من باشد . چون بر سرور خود امام عسكرى عليه السلام داخل شدم

چشمم به پيراهن سفيد لطيف ونازكى افتاد كه بر تن داشت ، با خود گفتم : ولى

خدا لباس لطيف ونازك مىپوشد وما را به هميارى با برادران ديني فرا خوانده

واز پوشيدن أمثال آن باز مى دارد ؟ ! امام آستينهاى خود را بالا زد ديدم لباس سياه

زبرى بر بدن دارد وبا لبخند فرمود : اى كامل ، اين براي خداست وآن براي شما .

من سلام كرده ونزد درى كه پرده اى بر آن افتاده بود نشستم ، بادي وزيد

وكنار پرده را عقب زد نوجوانى ديدم مثل پاره ماه كه حدود چهار سال داشت ، به

( 1 ) - شرح نهج البلاغة ، ابن أبي الحديد 20 / 316 . ( 2 ) - كفاية الأثر / 21 .