الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٧٥٧

فصل 15 : اخلاص امام علي عليه السلام

شتر كشت . سحيم چون آن اندازه شتر نداشت ديگر شترى نكشت اما آن را به

دل گرفت .

چون روزهاى قحطى سپرى شد ومردم وارد كوفه شدند ، بنى رياح به سحيم

گفتند : ننگ روزگار را متوجه ما ساختى ، چرا به اندازه غالب شتر نكشتى وما

آمادگى داشتيم كه به جاى هر شترى دو شتر به تو بدهيم ؟ ! سحيم چنين عذر

آورد كه شترانش در دسترس نبودند ، آن گاه سيصد شتر پى كرد وبه مردم گفت :

همگى بخوريد . اين حادثه در دوران خلافت اميرمؤمنان علي بن أبي طالب - كرم الله

وجهه ورضي عنه - اتفاق افتاد ، از آن حضرت درباره حلال بودن خوردن آنها فتوا

خواستند ، حضرت حكم به حرمت كرد وفرمود : اين شتران نه براي خوردن

كشته شده اند واز كشتن آنها مقصودى جز فخر ومباهات در كار نبوده است . از

اين رو گوشت آنها را در زباله دان كوفه ريختند وخوراك سگان وعقابان

وكركسان گرديد . ( 1 )

( 1 ) - حياة الحيوان 2 / 222 ، ذيل ( فرع ) .