الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٧٤٣

فصل 11 : زهد وپارسايى امام علي عليه السلام

هست ؟ دنيا در نظر علي عليه السلام همين است وآن را با گفتار وكردار وعقل

واحساس اثبات كرده است ، وحقيقت دنيا اين است گرچه آراسته به زيور طلا

وديبا ومعطر به بوى عنبر باشد ، واگر من وأمثال من از طالبان وسگان خود را

بفريبد آيا عقل سليم را هم مى تواند فريفت ؟ . . . ( 1 )

4 - وفرمود : . . . ودنياي خود را نزد من نامرغوب تر از آب بيني يك بز

خواهيد يافت . ( 2 )

5 - وفرمود : ودنياي شما نزد من پست تر از برگى است در دهان ملخى كه

مشغول جويدن آن است . على را با نعمت فنا پذير ولذت ناپايدار چكار ؟ از

خواب عقل وزشتى لغزش به خدا پناه مى بريم واز أو كمك مى خواهيم . ( 3 )

6 - وفرمود : به خدا سوگند از دنياي شما زر وسيمى نيندوختم واز غنائم آن

مال فراوانى انباشته نساختم ، وبه جاى اين پيراهن كهنه أم پيراهنى تهيه نديدم ،

واز زمين آن يك وجب تصرف نكردم ، واز آن جز به اندازه سد رمقى

برنگرفتم . ( 4 ) وسوگند مىخورم كه دنياي شما در نظر من سست تر وپست تر از

ميوه تلخ درخت بلوط است ) . ( 5 )

( 1 ) - شرح نهج البلاغة مغنيه ، 4 / 358 . ( 2 ) - نهج البلاغة ، خطبه 3 . ( 3 ) - همان ، خطبه 222 . ( 4 ) - تعبير امام عليه السلام چنين است : ( جز به اندازه اندك ترشحى كه هنگام آب كشيدن روى سنگ لب چاه مى ريزد برنگرفتم ) . ( 5 ) - نهج البلاغة ، نامه 45 .