الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٧٢٥

فصل 7 : شجاعت ودلاورى امام علي عليه السلام

5 - ابن أثير گويد : ( ضربتهاى على مبتكر بود نه عون ) يعنى ضربت أو بكر بود

وبا يك ضربت طرف را مى كشت ونيازى به ضربت دوم نداشت . گويند . ( ضربت

بكر ) يعنى ضربت برنده وكشنده كه تكرار نشود . و ( عون ) جمع عوان است

وعوان زن پير را گويند ، ومراد از آن ضربت دوم است . ( 1 )

ونيز گويد : علي عليه السلام اگر طرف مقابلش بلند قامت بود از عرض واگر كوتاه قد

بود از طول دو نيمش مى كرد . ( 2 )

ونيز گويد : على بر سپاه مشركان حمله كرد وآنها پراكنده شده وبه فراز كوه

مى گريختند . ( 3 )

ونيز گويد : در حديث عمر آمده كه وى از أسقف درباره خلفا پرسيد ، أو

سخنانى گفت تا به خليفه چهارم رسيد ، گفت : ( صدأ من حديد ) ودر روايتي

( صدع ) آمده ، يعنى دائما لباس آهن مىپوشد ، زيرا در روزگار على پيوسته

جنگ بود وآن حضرت گرفتار خوارج وباغيان وپيوسته درگير أمور مشكل

ومعضلات بود ، واز همين رو عمر اظهار ناراحتى كرد . أبو عبيد ( صدا ) بدون همزه

نقل كرده وگويى به معناى ( صدع ) است وبه كسى كه داراى جسمي لطيف است

گويند ، منظور آن است كه علي عليه السلام سبك بود وبه راحتى به جنگ مى شتافت

وكسالت نمى ورزيد از بس جنگجو ودلير بود . ( 4 )

( 1 ) - النهاية 1 / 149 ، مادة بكر . ( 2 ) - همان 4 / 21 ، مادة قط . ( 3 ) - همان 1 / 145 ، مادة بقط . ( 4 ) - همان 3 / 15 ، مادة صدا .