الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٦٦

بحثي در باره تحريف كتابها وشخصيتها

نكاحي است وأمثال اين أمور . با توجه به اين كه تمثيل مذكور در آية ويژه كسى

است كه برادريش ثابت شده باشد ، بنابر اين شامل كسى كه بيزارى از أو واجب

است نمى گردد . به هر حال پس از ملاحظه روايات وارده در غيبت وحكمت

حرمت آن ودر حال ومقام غير مؤمن در نظر شارع ، اشكالى در مسأله باقي

نمى ماند . . . ) .

اما در چاپ عبد العزيز بغدادي صاحب المكتبة العربية ، ج 3 ، ص 320 ، از

( بايد دانست كه ظاهر اخبار اختصاص دارد به حرمت غيبت مؤمن . . . ( تا ) اشكالى

در مسأله باقي نمى ماند ) حذف گرديده است .

8 - صحيح بخارى : در حديث جواز متعه ( ازدواج موقت ) آمده : ( ما با رسول

خدا صلى الله عليه وآله وسلم به جنگ مىرفتيم زنان همراه ما نبودند ، ( به رسول خدا ) گفتيم : آيا

خود را أخته نكنيم ؟ حضرت ما را از اين كار نهى كرد ، سپس اجازه فرمود كه

زنى را با مهر يك پيراهن تا مدتي معين متعه كنيم . سپس عبد الله ( بن مسعود اين

آية را خواند : ( اى كساني كه ايمان آورده أيد ، چيزهاى پاكيزه اى را كه خدا برايتان

حلال كرده حرام نكنيد ، واز حد نگذريد كه خدا از حد گذرندگان را دوست

نمى دارد ) . ( 1 )

اين حديث را گروهى از محدثان ومفسران وفقها با همين متن از بخارى

روايت كرده اند ، ولى متن موجود در صحيح بخارى متداول جزء 6 ، ص 53 در

دو مورد با متن فوق اختلاف دارد :

1 - حذف كلمه ابن مسعود از سند حديث - در حالي كه بيشترشان آن را

آورده اند - زيرا وى متعه را جايز مى دانسته ، واين حذف به خاطر آن است كه

قرينه اى وجود نداشته باشد كه مراد از اين روايت جواز نكاح متعه ورخصت در

( 1 ) - سوره مائده / 87 .