الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٦٠

فصل 4 : جمال وشمايل امام علي عليه السلام

من كان قد عرقته مدية دهره * ومرت له أخلاف سم منقع

فليعتصم بعرى الدعاء ويبتهل * بإمامة الهادي البطين الأنزع

نزعت عن الآثام طرا نفسه * ورعا فمن كالاءنزع المتورع

وحوى العلوم عن النبي وراثة * فهو البطين لكل علم مودع ( 1 )

( هر كس كه تيغ تيز روزگار دمار از أو بر آورده وپوست أو را كنده ، وپستان

روزگار سم جانكاه به كأم أو فرو ريخته است ) ،

( بايد دست به دامن دعا شود وبه امامت آن امام هادي بطين انزع متوسل

گردد وبه زارى بپردازد ) .

( امامي كه جانش از سر پاكى وپرهيز كارى از همه گناهان بر كنده ومتنفر بود ،

پس چه كسى مانند آن امام انزع پرهيزكار بوده است ) ؟

( وهمه علوم را از پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم به ارث برد ودر خود انباشت ، از اين رو از هر

علم پنهانى بطين وسرشار بود ) . . .

10 - آن حضرت پيوسته خوشرو ومتبسم وخندان بود ، باران رحمت طالبان

وفرياد رس مظلومان واميد آرزومندان وپناه بيوه زنان بود ، بر رعيت خود مهربان

بود وبه خواست وتشخيص خود ( در حق آنان ) عمل مى كرد وبا حجت خويش

از آنها حمايت مى كرد ودر كفايت أمور آنان جانفشانى مى نمود . ( 2 )

11 - ابن أبي الحديد گويد : اما خوش خلقي وخوشرويى وگشاده رويى

وشكفته رويى أو ضرب المثل بود تا آنجا كه دشمنانش آن را عيب شمردند

وعمروعاص به شاميان گفت : عيب على آن است كه سخت بذله گوست .

وعلي عليه السلام در اين باره فرموده است : ( شگفتا از پسر نابغة ( عمروعاص ) كه به مردم

( 1 ) - كشف الغمة / 75 - 77 . ( 2 ) - بحار الأنوار 41 / 51 .