الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٥

فصل 5 : يگانگى نور پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم با علي عليه السلام

فرمود : اى ابودجانه ، تو هم باز گرد كه بيعتم را از تو برداشتم ، اما على بماند زيرا أو

من است ومن از اويم .

ابودجانه بازگشت ودر برابر رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم نشست وگريست وگفت : نه ،

به خدا سوگند ( نمىروم ) ، وسر به آسمان برداشت وگفت : نه ، به خدا سوگند ،

من دست از بيعت خود نمىكشم ، من با شما بيعت كرده أم پس به سوى چه كسى

بازگردم اى رسول خدا ؟ به سوى همسرى كه مىميرد ، يا خانه اى كه ويران

مى شود ، وداراييى كه پايان مى پذيرد ، واجلى كه نزديك شده است ؟ در اين

حال پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم به حال أو رقت آورد . ابودجانه به كارزار ادامه داد تا زخمها أو

را از پاى در آورد ودر گوشه اى افتاد وعلي عليه السلام در گوشه ديگر بود ، چون أو از

پاى در افتاد علي عليه السلام أو را به دوش گرفت وبه نزد پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم آورد . . . ( 1 )

8 - علي عليه السلام فرمود : در روزگار رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم چون پاره تن أو بودم ، مردم

به من مانند ستاره اى در أفق آسمان مى نگريستند ، سپس روزگار مرا فرود آورد تا

آن كه فلانى وفلانى را با من برابر ساختند ، سپس مرا با پنج نفر برابر كردند كه

برترين آنها عثمان بود ، گفتم : اى اندوه ! اما روزگار به اين هم بسنده نكرد واز

قدر من آن قدر كاست كه مرا با پسر هند ( معاوية ) برابر ساخت ! ( 2 )

9 - علي عليه السلام فرمود : نسبت من با رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم مانند بازو با دوش ، وساعد

با بازو وكف با دست است ، در كودكى مرا پرورد ، ودر بزرگى برادر خود

ساخت ، شما به خوبى مى دانيد كه من با أو مجلس رازي داشتم كه ديگرى از آن

آگاه نبود ، وأو به من وصيت كرد نه به ياران وخاندانش ، واكنون چيزى مى گويم

كه تا حال به كسى نگفته أم : روزى از پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم خواستم كه در حق من آمرزش

( 1 ) - بحار الأنوار 20 / 107 . ( 2 ) - شرح نهج البلاغة ابن أبي الحديد 20 / 326 .