الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٤٩

اشعار آن حضرت در تقدم اسلام خود

خون من آميخته است ) .

( ودو سبط احمد فرزندان من از فاطمه است ، پس كدام يك از شما مانند من

سهم دارد ) ؟

( در اسلام آوردن از همه شما پيشى گرفتم در حالي كه نوجوانى بودم كه هنوز

به سن بلوغ نرسيده بودم ) .

( ورسول خدا در روز غدير خم همان ولايتي را كه خود داشت براي من بر

شما واجب ساخت ) .

( پس واي ، واي ، واي بر كسى كه فرداى قيامت خدا را با بار ظلم من ديدار

كند ) .

تمام اين ابيات را علامه أميني رحمه الله در ( الغدير ) 2 / 25 ذكر نموده وبه جاى

( غلاما ما بلغت أوان حلمى ) : ( على ما كان من فهمي وعلمي ) آورده ودر حاشية

دو بيت ديگر نيز افزوده وگويد : در روايت طبرسى بعد از بيت فوق اين بيت

آمده است :

وصليت الصلاة وكنت طفلا * مقرا بالنبي في بطن أمي

( ودر كودكى نماز خواندم ودر حالي كه در شكم مادرم بودم به پيامبر اقرار داشتم ) .

آن گاه علامه گويد : اين اشعار را امام عليه السلام در پاسخ نامه معاوية نوشت كه وى

نوشته بود : ( مرا چند فضيلت است : پدرم در جاهليت رئيس بود ، وخودم در

اسلام به پادشاهى رسيدم ، ومن برادر همسر رسول خدا ودايى مؤمنان

ونويسنده وحى هستم ) .

اميرمؤمنان عليه السلام فرمود : آيا پسر هند جگر خواره فضائل خود را به رخ من

مى كشد وبدين وسيله بر من سركشى مى كند ؟ ! اى غلام بنويس : محمد النبي أخي

وصنوي . . . ) . چون معاوية نامه را خواند گفت : ( اين نامه را پنهان كنيد تا شاميان