الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٣٤

ميلاد آن حضرت در اشعار

زاييدن أو را به سوى درخت خرما مى كشانيد ، وأو با احشائى دردمند آفريدگار

خود را صدا زد . اما چگونه ناليد ، چگونه زار زد ، چگونه آه وناله كشيد ؟

نمى دانم ) .

( جز اين نمى دانم كه پاسخ كعبه اين بود كه لبخندى به أو زد واز اين لبخند

درى در ديوار خانه گشوده گشت . فاطمه داخل شد وصدف مژده شكافت

وخرد ناب از آن بيرون جست . من تنها همين را مى دانم وجز اين چيزى

دانم ) .

( چگونه بدانم حال آن كه أو سرى است كه خردها در آن سرگشته اند ، وأو با

آن كه امروز پديد آمده ولى از قديم أصل الأصول بوده است . أو مظهر خداست

بي آن كه اتحاد وحلولى در كار باشد ، وغايت ادراك وفهم آن است كه بدانم كه

نمى دانم ) .

( آن طفل پاكيزه يعنى علي عليه السلام ديده به جهان گشود وچه كسى را يا رأى آن

است كه با أو در بلندى پهلو زند ؟ پس گروهى درباره أو هدايت يافتند وگروهى

ديگر به راه ضلالت وحيرت رفتند . آيا گروههايى گمراه شدند كه پنداشتند أو

حقا خداست ، يا آن كه اين جنون عشق بوده است كه مجازات ندارد ؟ نمى دانم ) .