الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٢٢

مقاسمه در اشعار

( پروردگارا ، من به عفو تو اميد سلامتى دارم از آتشى كه اندوه هايش زبانه

مى كشد . اى أبا الحسن ، اگر دوستى تو مرا به دوزخ برد رستگارى من در رفتن به

دوزخ است . وچگونه بيم آتش دارد آن كس كه به يقين مى داند كه اميرمؤمنان

قسمت كننده آن است ) ؟ !

شافعي

على حبه جنة * قسيم النار والجنة

وصى المصطفى حقا * إمام الاءنس والجنة

( دوستى على سپر است ، وأو خود قسمت كننده بهشت ودوزخ . أو حقا وصى

مصطفى است وامام انس وجان است ) .

دعبل

قسيم الجحيم فهذا له * وهذا لها باعتدال القسم

يذود عن الحوض أعداءه * فكم من لعين طريد وكم

فمن ناكثين ومن قاسطين * ومن مارقين ومن مجترم

( أو قسمت كننده آتش دوزخ است كه يكى از آن أو است ويكى از آن آتش

با تقسيم عادلانه اى كه شده است . أو دشمنان خود را از سر حوض ( كوثر ) دور

مى كند وبسا افرادى كه از آن حوض لعن وطرد مى گردند ! گروهى ناكثين

پيمان شكن ، گروهى قاسطين ستمگر ، گروهى مارقين از دين بيرون رفته ،

وگروهى تبهكار گنه پيشه اند ) .

زاهى

يا سيدي يا ابن أبي طالب * يا عصمة المعتف والجار

لاتجعلن النار لي مسكنا * يا قاسم الجنة والنار