الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٩٦

سخن دانشمندان در اهميت امامت

همان گونه كه آفريدگان نمى توانند پيامبر تعيين كنند نمى توانند امام را تعيين

نمايند ، ونيز عقلها از شناخت كسى كه شايسته اين منصب عظيم وامر مهم

وبزرگ باشد عاجز است ، ووجدان وواقعيت خارجي در اين زمينه بي نياز از

توضيح مى كند . ( 1 )

14 - علامه مشهور شيخ محمد حسين آل كاشف الغطاء رحمه الله گويد : ما سابقا

گفتيم كه امامت همان اصلى است كه امتياز خاص فرقه اماميه بوده واين فرقه به

آن سبب از ساير فرق مسلمين ممتاز گرديده است ، واين فرق جوهري واصلى

است وفرقهاى ديگر فرعى وعرضى است مانند فرقهايى كه ميان پيشوايان

ومجتهدان آنها چون حنفي وشافعي وديگران واقع مى شود . ودانسته شد كه مراد

آنان از امامت آن است كه امامت منصبى الهى است وخداوند است كه امام را

مانند پيامبر از روى علم أزلي خود بر مى گزيند . ( 2 )

15 - علامه محقق شيخ محمد رضا مظفر رحمه الله گويد : ما معتقديم كه امامت يكى

از أصول دين است كه ايمان جز با اعتقاد بدان تماميت نمى يابد ، ودر اين زمينه

تقليد از پدران ، خويشان ومربيان هر چند عظيم وبزرگ باشند جايز نيست بلكه

واجب است مانند توحيد ونبوت در آن تحقيق كرد وبه استدلال پرداخت . . .

پس امامت استمرار نبوت است ، وهمان دليلي كه ارسال رسل وبعثت أنبيا را

ايجاب مى كند نصب امام پس از پيامبر را نيز ايجاب مى نمايد ، واز اين رو گوييم :

امامت جز با نص خداوند بر زبان پيامبر يا زبان امام پيشين ثابت نمى گردد وبه

اختيار وانتخاب مردم نيست ، ومردم حق ندارند هر گاه خواستند يكى را نصب

كرده امامي را براي خود معين نمايند وهر گاه خواستند از تعيين آن دست

( 1 ) - صك الخلاص / 33 . ( 2 ) - أصل الشيعة وأصولها / 107 .