الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٣٣

نظريه تمثل ورد آن

خود مطلب حقي است ) .

( اين ديدار براي دوست ودشمن علي عليه السلام مژدگانى ووعده اى است ، دوستان

را اميد ودشمنان را بيم وهراس است ) .

( دوستدار أو در آن حال به نعمت جاويد دست مى يابد ودشمنش به شقاوت

ابد دچار وزيانكار مى گردد ) .

( در حديث سرور اتقيا آمده است كه : اى حارث همداني ، هر كه بميرد مرا

مى بيند ) .

( وأو از روى لطف ومحبت ، ملك الموت را در ساعت ديدار مرگ به

محتضر سفارش مى كند ) .

( وأو مانند يك مادر دلسوز به فرزندان خود به محتضر دلسوزى مى كند ) .

( وأو را به ماندن در دنيا تشويق مى كند ولى أو نمى پذيرد به خاطر شوقى كه به

ثواب روز بقا دارد ) .

( واين زماني است كه مژدگانى علي عليه السلام در وقت مرگ به بهشت جاودان به أو

مى رسد ) .

( پس روح امين أو به آرامى از بدنش بيرون مى رود چنان كه مويى را به نرمى

[ از ماست ] بيرون آرند ) .

( وبراي سيد حميرى هنگامى كه وقت مرگش فرا رسيد دليلي از حضور

حضرت وصى عليه السلام تجلى كرد ) .

( آن گاه كه در آغاز ، چهره اش از نقطه سياهى كه در آن پديدار شد دگرگون

گشت ) .

( اين نقطه سياه به جهت انحراف وى كه در گذشته از راه حق وهدايت داشت

در چهره أو نمايان شد ) .

( ولى هنگامى كه با امام صادق عليه السلام ملاقاة كرد هدايت يافت وعقيدة حق در