الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٠٦

فصل 1 : حضور پيامبر وعلى وساير امامان عليهم السلام بر بالين محتضر

عصمت كبرى چنگ زدى . آن گاه خدا أو را يارى دهد كه گويد : آرى چنين

است . ملك الموت گويد : آن چيست ؟ وى گويد : ولايت علي بن أبي طالب عليه السلام .

ملك الموت گويد : راست گفتى ، از آنچه بيم مى داشتى خداوند تو را أمان داد ،

وبه آنچه اميد مى داشتى اكنون رسيدى ، مژده باد تو را به پيشينيان صالح ، همنشينى

با رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم وعلى وفاطمه عليهما السلام ! آن گاه جان أو را به آرامى مى گيرد . . . ( 1 )

12 - علي بن عقبه از پدرش روايت كند كه گفت : من ومعلى بن خنيس بر امام

صادق عليه السلام وارد شديم ، حضرت فرمود : اى عقبه ، خداوند در روز قيامت چيزى

جز اين امر ولايت را كه شما بدان معتقديد از بندگان نمى پذيرد ، وميان يكى از

شما با ديدن آنچه موجب روشنى چشم أو است فاصله اى نيست جز آن كه جانش

به اينجا برسد - واشاره به رگ گردن خود نمود - ، آن گاه حضرت تكيه داد .

معلى با چشم به من اشاره كرد كه از آن حضرت سؤال كن . گفتم : اى پسر رسول

خدا ، چون جانش به اينجا برسد چه مى بيند ؟ وبيش از ده بار تكرار كردم كه چه

مى بيند ؟ وحضرت در همه موارد فرمود : ( مى بيند ) وبيشتر نمى فرمود . آن گاه در

بار آخر نشست وفرمود : اى عقبه ، گفتم : بله آقا ، بفرماييد . فرمود : حتما

مى خواهى بدانى ؟ گفتم : آرى اى پسر رسول خدا ، دين من با جان من پيوسته ( 2 ) ،

جانم كه برود دينم هم رفته وهر ساعت هم كه به شما دسترسى ندارم ( تا از شما

استفاده كنم ) اى فرزند رسول خدا ! وگريستم ، حضرت به حال من رقت آورد

وفرمود : به خدا سوگند آن دو را مى بيند . گفتم : پدر ومادرم فدايت ، آن دو

كيستند ؟ فرمود : رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم وعلي عليه السلام را . اى عقبه ، هيچ گاه مؤمني نميرد تا

آن كه آن دو را ببيند . گفتم : هنگامى كه مؤمن آن دو را مى بيند آيا باز هم به دنيا

( 1 ) - بحار الأنوار 6 / 197 . ( 2 ) - در ( كافى ) چنين است : ( دين من با دين شما پيوند دارد ) ، يعنى دين من زماني درست است كه موافق دين شما باشد .