الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٨٤

افضليت علي عليه السلام در قصايد ومدايح

ولما سليمان البساط به سرى * اسيلت له عين يفيض له القطر

وسخرت الريح الرخاء بأمره * فغدوتها شهر وروحتها شهر

وهم سرموسى والعصا عندما عصى * أوامره فرعون والتقف السحر

ولولاهم ما كان عيسى بن مريم * لعازر من طي اللحود له نشر

سرى سرهم في الكائنات وفضلهم * وكل نبي فيه من سرهم سر

علا بهم قدري وفخري بهم غلا * ولولاهم ما كان في الناس لي ذكر

( آنان نورند ، نور خداى والاجلال ، آنان تين ( انجير ) وزيتون وشفع ووتر

( فرد ، كه همه در قرآن آمده ) هستند ) .

( آنان محل نزول وحى خدا وگنجينه داران علم اويند ومبارك مردمى هستند

كه قرآن در خانه آنان فرود آمده است ) .

( ونامهايشان بر بالاى عرش خدا نوشته شده ودر آنجا محفوظ وپوشيده بود

پيش از آفرينش عالم ذر ) .

( واگر آنان نبودند خداوند آدم را نمى آفريد وزيد وعمرى در ميان نبود ) .

( ونه زمين گسترده مى شد ونه آسمان بر افراشته ، ونه خورشيد مى دميد ونه

ماه مى درخشيد ) .

( ونوح هنگامى كه در كشتى به نام آنان دعا كرد نجات يافت ، وبه نام آنان

طوفانش فرو نشست وكار گزارده شد ) .

( واگر آنان نبودند آتش إبراهيم خليل سرد وسلام نمى شد وشعله آن

خاموش نمى گشت ) .

( واگر آنان نبودند اندوه يعقوب زايل نمى شد ودرد ومصيبت أيوب بر طرف

نمى گشت ) .

( به سر وجود آنان بود كه آهن در دست داود نرم شد وزره ها به اندازه