الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٨٢

افضليت علي عليه السلام در قصايد ومدايح

( پس هر دو از پستان وصال شير خورده أيد ، كه غذاى آن از جوهر تجلى حق

بود ) .

( تو را نفسي است كه از گوهر لطف الهى سرشته شده است ، خداوند هر نفسي

را فداى آن كند ) .

( ذات تو قطب عالم وجود است ، كه اگر نبود آسياى خلقت نمى گرديد ) .

( ذات تو آيتي است محيط بر عالم وجود كه در همه چيز نمايان است ) .

( تو را دستى است كه از درياهاى بخشش حق روان است ، ونهرهاى أنبيا از

بخشش آن جارى است ) .

( اين عناصر نيست جز از هيولاى ( مادة ) أو ، زيرا أو پدر عناصر است ) .

( وكشتى نوح به نام أو بر روى آب بالا آمد وبر مجراى خود قرار گرفت ) .

( وإبراهيم به نام أو به مقام دوستى خدا رسيد وبه نام أو آتش نمرود را

خاموش ساخت ) .

( وبه سرى كه از أو در وجود موسى بن عمران سارى شد عصاي أو به فرمان

دستش در آمد ) .

( وبه نام أو عيسى گورها را به تسخير در آورد ومردگان آنجا به نداى أو پاسخ

دادند ) .

( اى برادر پيامبر مصطفى ، مرا گناهانى است كه چون خار در چشم منند وتو

زداينده آنهايى ) .

( جوانمردى به گيتى جز على نيست ، أو كسى است كه خداوند به مانند أو

مباهات كرده است ) .

( پيامبر مصطفى شهر علم وأو دروازه آن است كه هر كه از آن در آمد به شهر

در آمده است ) .

( پس در سوره عم بينديش كه تو را از سوى أو خبر دهد ، خبري كه هر فرقه اى