الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٨١

افضليت علي عليه السلام در قصايد ومدايح

وهو علامة الملائك واسأل * روح جبريل كيف عنه هداها

( اى سواره تيزرو لختى مدارا كن با دلهايى كه از عشق واندوه شوريده است ) .

( چون به سرزمين غرى ( نجف ) رسيدى فروتنى كن وپيش از ورود به آن

وادى پاك كفش خود را بركن ) .

( وتواضع كن كه آنجا بارگاه قدس است كه أفلاك آرزومند بوسه بر خاك

آنند ) .

( آن گاه با ديده اى خونبار كه سيل آسا أشك بر دامن مى ريزد وبا دلى پرسوز

كه به آتش عشق آتش گرفته است بگو ) ،

( اى پسر عم پيامبر ، تو آن دست خدا هستى كه بخشش آن همه چيز را

فرا گرفته است ) .

( تو قرآن قديم اويى وأوصاف تو آيات آن است كه آنها را وحى كرده

است ) .

( تو پس از پيامبر بهترين آفريدگانى ، والبتة بهترين موجودات آسمان مهر

وماه آن است ) .

( تو را در مقامات بلند وبزرگواريها درجاتى است كه به پايين ترين آنها بر

نتوان شد ) .

( خداوند تو را به كرامات وبزرگواريهايى چند مخصوص داشت كه مانند

اعداد نامتناهى هستند ) .

( كاش چشمى كه در غير مرغزار تو مىچرد خارى در آن بخلد وهميشه در

آن بماند ) .

( تو را ذاتي مانند ذات پيامبر است ، كه اگر چنين نبود تو را برادر خود

نمى ساخت ) .