الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٦٤

افضليت علي عليه السلام در قصايد ومدايح

وأحب العباد بعد اطلاعي * لك بالغيب سيد الأوصياء

فأتاك الخطاب بالوحي مني * بلسان الحبيب من أوليائي

ليكون اطمينان نفسك أمرا * ثابتا باليقين دون انتفاء

( از پيامبر مصطفى سؤال شد كه پروردگار بخشنده به چه زبانى با تو خطاب

وحى مى نمود ) ؟

( فرمود : به زبان على وحى مى كرد ، ودر وقت ندا از خداوند پرسيدم ) ،

( آيا حقا تو به صداى خود با من سخن گفتى يا به صوت وصى برگزيده من

بود ) ؟

( خدا فرمود : من به هيچ يك از مردم شبيه نيستم ومن چيزى نه مانند چيزهاى

ديگرم ) .

( من از نور درخشنده تو على را آفريدم ، وآن نوري است كه از نور رخشان

خود آفريده أم ) .

( وپس از آن كه از سر درون تو آگاه بودم دانستم كه أو محبوبترين بندگان در

نزد تو وسرور أوصيا است ) .

( از اين رو خطاب وحى از جانب من بر زبان آن حبيب از اوليايم سوى تو

آمد ) ،

( تا اطمينان نفس تو امر ثابت يقيني وشك ناپذير باشد ) .

سيد على خان مدنى ( 1 )

أمير المؤمنين فدتك نفسي * لنا من شأنك العجب العجاب

تولاك الأولى سعدوا ففازوا * وناواك الذين شقوا فخابوا

ولو علم الورى ما أنت أضحوا * لوجهك ساجدين ولم يحابوا

( 1 ) - الغدير 11 / 346 .