الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٢٥

افضليت علي عليه السلام در قصايد ومدايح

( شگفتا از گل آتش آن كه فروزان است وعنبر را نمىسوزاند ) ! . . . ( 1 )

( همانا من درباره خود اسراف كرده أم وهيچ عملي كه عذرى برايم بتراشد

براي خود پيش نفرستاده أم ) .

( من كارنامه خود را ( از گناه ) سيه كرده ، اما كار را به حضرت حيدر

واگذارده أم ) .

( أو پناهگاه من است در مشكلات دنيا وشفيع من در روز حشر .

( با ولايت أو نعمتهاى فراوانى برايم گرد آمده كه بيش از آن است كه بتوان

شكر آن گزارد ) .

( بي شك با داشتن آن بهره فراوان برم وبه سهم بيشترى اختصاص يابم ) .

( كه همان محفوظ بودن از آتش بزرگ دوزخ است وامنيت از هراس بزرگ

روز قيامت ) .

( آيا أو با آن كه ساقى كوثر است مرا از نوشيدن از آن حوض باز مىدارد ) ؟

( ويا آن كه مرا از سر خوانى كه براي همه نيازمندان گسترده است دور

مى سازد ) ؟

( اى آن كه كارهاى افتخار آميز وغير قابل انكار أبو الحسن را انكار مى كنى ) ،

( اگر از روى نا آگاهى به تاريخ جنگهاى اسلامى مقام پدر شبر ( پدر حسن ) را

انكار دارى ) ،

( برو از بدر واحد بپرس واز احزاب وخيبر خبر گير ) ،

( كه كيست كه كار اين جنگها را به عهده داشت وچه كسى گردان را به خاك

وخون كشيد ) ؟

( كيست كه دژهاى شرك را درهم كوفت وچه كسى اسلام را بلند آوازه وآباد

( 1 ) - ظاهرا اين قسمت از اشعار در وصف پيامبر أكرم صلى الله عليه وآله وسلم است . ( م )