الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٢

در ترك ولايت رخصتى نيست

بيمار ، پول دار باشد يا بي پول ، لازم است ورخصتى در ترك آن نيست . ( 1 )

5 ) سلمان فارسي رضي الله عنه گويد : نزد رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم بوديم كه عربى بيابانى از

قبيله بنى عامر آمد ، ايستاد ، سلام كرد وگفت : اى رسول خدا ، فرستاده شما آمد ما

را به اسلام فرا خواند ، ما اسلام آورديم . سپس ما را به نماز وروزه وجهاد

فرا خواند ، آنها را كارهاى نيكو وپسنديده اى ديديم ( وعمل كرديم ) ، آن گاه ما را

از زنا ، دزدى ، غيبت وناشايست باز داشتى وما باز ايستاديم ، اينك فرستاده شما

گويد بر ما لازم است كه دامادت علي بن أبي طالب را دوست بداريم ! راز اين

چيست در حالي كه آن را عبادت نمى دانيم ؟ رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم فرمود : به جهت

پنج خصلت :

1 ) در روز بدر پس از جنگ نشسته بودم كه جبرئيل عليه السلام فرود آمد وگفت :

خداوند تو را سلام مى رساند ومى فرمايد : امروز به وجود على بر فرشتگانم

مباهات كردم آن گاه كه ( الله أكبر ) گويان ميان صفها مى گشت وفرشتگان هم با أو

تكبير مى گفتند . به عزت وجلالم سوگند كه دوستى أو را جز در دل كسى كه

دوستش مى دارم ، ودشمنى أو را جز در دل كسى كه دشمنش مى دارم

نمى اندازم .

2 ) من در روز أحد پس از فراغ از دفن عمويم حمزه نشسته بودم كه جبرئيل

نزد من آمد وگفت : اى محمد ، خداوند مى فرمايد : من نماز را واجب كردم وآن

را از بيمار ( يعنى زن در حال حيض ونفاس ) برداشتم ، روزه را واجب نمودم

وآن را از بيمار ومسافر برداشتم ، حج را واجب ساختم وآن را از تهيدست بينوا

برداشتم ، زكات را واجب ساختم وآن را از كسى كه مالش به حد نصاب نرسيده

برداشتم ، ودوستى علي بن أبي طالب را قرار كردم وهيچ رخصتى در ترك آن


( 1 ) - وسائل الشيعة 1 / 14 .