الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٤١٧

افضليت علي عليه السلام در قصايد ومدايح

ماالدهر إلا عبدك القن الذي * بنفوذ أمرك في البرية مولع

أأقول فيك سميدع كلا ولا * حاشا لمثلك أن يقال سميدع

بل أنت في يوم القيامة حاكم * في العالمين وشافع ومشفع

والله لولا حيدر ما كانت الدنيا * ولا جمع البرية مجمع

من أجله خلق الزمان وضوئت * شهب كنسن وجن ليل أدرع

وإليه في يوم المعاد حسابنا * وهوالملاذ لنا غدا والمفزع

( اى برق ، اگر به سرزمين نجف گذر كردى به آن بگو : آيا مى دانى چه كسى

در دل تو نهفته است ؟ )

( در تو موساى كليم پور عمران ، ودر پس أو عيسى ودر پى أو احمد

آرميده است ) .

( بلكه جبرئيل وميكائيل وإسرافيل وهمه ساكنان عالم قدس در تو نهفته اند ) .

( بلكه نور خداى بزرگ كه براي بينندگان مى درخشد در تو نهفته است ) .

( در تو امام پسنديده ، در تو وصى برگزيده ، در تو آن سرشار از علم وبركنده

از شرك وپليدى آرميده است ) .

( اين مرد ، ضمير ونهان عالم موجود از عدم ، وسر پنهان جهان خلقت است ) .

( اين همان نوري است كه در پيشانى آدم مى درخشيد ) .

( ونيز شهاب موسى است كه در شب تاريك بر وى درخشيد ) .

( اى گريزاننده احزاب شرك ، كه هيچ مرد جنگى وزره پوشى تو را از ميدان

باز نمى گردانيد ) .

( اى كننده در خيبر كه دست چهل وچهار تن نمى توانست آن را از جاى

حركت دهد ) .

( اگر نه اين بود كه تو خود حادث ومخلوقى مى گفتم تويى كه أرواح را در