الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٤١٥

افضليت علي عليه السلام در قصايد ومدايح

( چرا كه تو از نور آشكار حق پديد آمده اى ) .

( آن گاه كه مردم در مشعر وصفا به طواف مشغولند قبر تو در طواف من ركن

ومشعر من است ) .

( واگر مردم أنواع عبادات وقربانيها ذخيرة مى كنند دوستى تو كامل ترين زاد

وتوشه وذخيرة من است ) .

( واگر مردم در هواي گرم براي رضاى خدا روزه مى دارند ، مدح تو از روزه

روزهاى گرم بس گرانتر وپربهاتر است ) .

( واگر من در كردار خود بدترين گنهكارانم ، اما پروردگار من - اى بهترين

آفريدگان - بهترين آمرزنده است ) .

( وچون تو در روز حشر تقسيم كننده دوزخيانى ، من بي محابا پيرو هواي نفس

وگمراهى خواهم شد ) .

( من در دنيا تو را در حد توانم يارى رساندم ، تو نيز در روز قيامت شفيع

وياور من باش ) .

( اى كاش خاك قبر ميان تو وما جدايى نمى افكند ، وكاش هيچ چيزى چهره

تو را نمى پوشاند ) .

( تا ببينى چه بر سر حسين آمد ، ودشمنان چه جنايات هولناكى در حق أو

مرتكب شدند ) .

( دشمنانى چون پسر زياد وپسر هند وپسر سعد وپسران كنيزكان بدكاره ) .

( اى فرزندان وحى ، آيا كتاب ( قرآن ) ديگر براي هيچ شاعر ونثر نويسى جاى

سخنى در مدح شما باقي نهاده است ) ؟ !

( اگر مولا وپروردگار شاعران باني كاخ مجد شماست ديگر شاعر را چه قدر

كه در مدح شما سخن گويد ) ؟ !

( سوگند مىخورم كه اگر شما راههاى هدايت نبوديد بي شك مردمان از