الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٥

سخن ديگران

ووارث علم المصطفى وشقيقه * أخا ونظيرا في العلى والأواصر

( وأو وارث علم پيامبر مصطفى صلى الله عليه وآله وسلم وبرادر وهمسان أو در همه والايى ها

وويژگيهاى أو است ) .

ودر قصيدة هفتم گويد :

يا برق ان جئت الغري فقل له * أتراك تعلم من بأرضك مودع

فيك ابن عمران الكليم وبعده * عيسى يقفيه واحمد يتبع

بل فيك جبرئيل وميكائيل وإسرافيل * والملاء المقدس اجمع

بل فيك نورالله جل جلاله * لذوي البصائر يستشف ويلمع

فيك الامام المرتضى فيك الوصي * المجتبى فيك البطين الأنزع

( اى برق ، چون به سرزمين نجف رسيدى به آن بگو : آيا مى دانى چه كسى در

تو مدفون است ؟ موسى بن عمران كليم الله وپس از أو عيسى وپس از وى

احمد صلى الله عليه وآله وسلم در تو نهانند . بلكه جبرئيل وميكائيل وإسرافيل وهمه فرشتگان عالم

مقدس بالا در تو نهفته اند . بلكه نور خداى ذو الجلال كه براي بينندگان

مى درخشد وتلألؤ دارد است . در تو امام مرتضى ، در تو وصى برگزيده مصطفى ،

در تو آن مرد پر از علم وبركنده از شرك وكفر خفته است ) .

منظور از آن كه همه فرشتگان وپيامبران در تو نهفته اند آن است كه علي عليه السلام

حاوي همه فضائل آنهاست .

هذا ضمير العالم الموجود عن * عدم وسر وجوده المستودع

( اين باطن عالمي است كه از كتم عدم به وجود آمده وسر پنهان وجود آن

است ) . سر وجود عالم همان مصالحى است كه در ايجاد آن به سبب وبه خاطر

محمد وآل محمد صلى الله عليه وآله وسلم نهفته است .

هذا هو النور الذي عذباته * كانت بجبهة آدم تتطلع