الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٠١

نقدي بر صاحب المنار

ريشه همه آن أحاديث يك گرايش سياسي معروفي از سوى شيعيان بوده است ،

وشيعه در اين أحاديث خرافاتى دارند كه با أصول دين مخالف است . ( 1 )

ودر 3 / 332 گويد : ابن عساكر از جعفر بن محمد از پدرش روايت كرده است

كه در تفسير آية مباهله گفته است : پيامبر أبو بكر وفرزندانش وعمر وفرزندانش

وعثمان وفرزندانش وعلى وفرزندانش را به همراه آورد .

ودر 12 / 53 گويد : درباره شاهد در آية ويتلوه شاهد منه ( 2 ) روايات ديگرى

هست . . . برخى از آنها مى گويد : شاهد على رضي الله عنه است ، كه شيعيان آنها را روايت

كرده وتفسير به امامت وى كرده اند . . . ودر مقابل ، مخالفانشان نيز نظير آن را

درباره أبو بكر روايت كرده اند .

ودر 8 / 426 در تفسير آية فاذن مؤذن ان لعنة الله على الظالمين ( 3 )

گويد : روايتي كه اماميه از امام رضا عليه السلام وابن عباس رحمه الله نقل كرده اند كه مراد آن

مؤذن على - كرم الله وجهه - است از طريق أهل سنت ثابت نگشته ، واز آن امام بعيد

است كه در آن روز ( روز قيامت ) مؤذن باشد در حالي كه در بهشت به سر

مى برد .

ودر 8 / 433 در تفسير آية وعلى الأعراف رجال ( 4 ) گويد : مفسران درباره أهل

أعراف اختلاف دارند ، يك قول اين است كه آنها عباس وحمزه وعلى وجعفر

ذو الجناحين رضي الله عنه هستند . اين قول را آلوسى ذكر كرده وگويد كه ضحاك از

ابن عباس روايت نموده است ، ولى ما در كتب تفاسير روائي نديده أيم ، وظاهرا از

تفاسير شيعه نقل كرده است .


( 1 ) - ظاهرا اين سخن از جمع كننده تفسير يعنى سيد رشيد رضاست نه از شيخ محمد عبده . ( 2 ) - سوره هود / 17 . ( 3 ) - سوره أعراف / 43 و 44 . ( 4 ) - سوره أعراف / 43 و 44 .