الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٢

پاسخ

محفوظ است ، واين قول كساني است كه مراد از من را خداوند دانسته اند ،

وبطلان اين نظريه نيز به اثبات رسيد . برخى ديگر گفته اند : مراد ، قرآن كريم است .

يعنى كسى كه همه علوم آن را دريافته وبه تمام اسرار آن آگاه است وتأويل

وتنزيل ، ظاهر وباطن ، ناسخ ومنسوخ ، محكم ومتشابه ، مطلق ومقيد ومجمل

ومبين آن را به خوبى مى داند . گواهى چنين كسى براي حقانيت نبوت پيامبر

اسلام صلى الله عليه وآله وسلم كافى است وأو كسى جز اميرمؤمنان علي عليه السلام نمى باشد .

اشكال

اين عموميت وجامعيت را از كجا اثبات مى كنيد ، وبه چه دليل بايد آن

شاهد ، علم به تمام كتاب داشته باشد ؟

پاسخ

اضافه كلمه علم به كتاب اين عموميت را مى رساند ، بنابر اين مراد آية علم به

تمام كتاب است نه قسمتى از آن ، كتابي كه بيان همه چيز در آن هست . واين علم

جامع به كتاب ، ملازم با كمال عصمت وپاكى است وجز براي اميرمؤمنان عليه السلام

براي ديگرى حاصل نيست .

بايد دانست كه علم به ظاهر وباطن كتاب ، كسبى نيست بلكه افاضه اى است

از سوى خداوند وبخشش بزرگى است كه جز كساني كه داراى فضايل بزرگ

اخلاقى از جمله ملكه عصمت وطهارتند كسى شايستگى آن را ندارد . اين گونه

علم را خداوند به هر كسى بر أساس ظرفيت ومراتب استعداد وى مى بخشد ، از

اين رو مى بينيم كه أنبيا عليهم السلام در علم وكمال متفاوتند ، برخى يك حرف ، برخى

دو حرف ، برخى سه حرف وبيشتر به آنان داده شده . وهمه اين علم به هيچ يك

از أنبيا داده نشده مگر به پيامبر ما صلى الله عليه وآله وسلم واوصياى بزرگوار أو عليهم السلام ، البتة اين منع از