الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٦٨

چگونگى گواهى خدا بر رسالت پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم

اثبات رسالتش نمايان ساخته است . بنابر اين گواهى خداوند گواهى فعلى است نه

قولي . ونمونه اين گواهى ، گواهيى است كه در اين آية آمده است : شهد الله انه لا

إله الا هو والملائكة وأولوا العلم قائما بالقسط لا إله الا هو العزيز الحكيم . ( 1 )

( خداوند كه هميشه بر داد وعدل بوده وهست گواهى دهد كه معبودى جز أو

نيست وفرشتگان ودانشمندان نيز همين گواهى دهند ، معبودى جز أو نيست كه

تواناى بي همتا وبا حكمت است ) .

زيرا خداوند با آفرينش شگفت وحكمت لطيف وبرقرارى ميزان عدالت در

ميان آفريدگانش بر يگانگى خويش گواهى داده است ، ودليل آن ذكر صفت ( بر

داد وعدل بودن ) أو است كه وصف ( الله ) قرار داده شده چنان كه در تفاسير

آمده است .

پس دادگرى خداوند اشاره اى است به برهاني كه بر صدق گواهى خداوند در

نفوس آدميان وآفاق طبيعت قائم است ، چرا كه وحدت نظام دليل بر وحدت

واضع آن نظام است . واگر در ذيل آية دقت شود شايد اين حقيقت آشكار

شود ، در ذيل آية گويد : ( جز خداى يكتا كه عزيز وحكيم است خدايى نيست ) .

اين جمله بيان مى دارد كه خداوند در الوهيت وكمال عزت وحكمت يگانه

است ودر زمينه دادگرى وقراردادن هر چيز به جاى خود مغلوب احدى

نمى شود .

حال كه اين حقيقت آشكار شد كه گواهى خداوند بر وحدانيت خود فعلى

است وآن همان روش دادگرى أو وانجام أمور بر أساس حكمت است ، روشن

مى شود كه گواهى أو بر صدق رسالت پيامبرش نيز فعلى است وآن همان اظهار

معجزات وخوارق عادات بر دست أو است . بايد دانست كه از جمله معجزات

( 1 ) - سوره ء آل عمران / 18 .